15 de Novembro, Día Mundial Sen Alcol

  • 0

15 de Novembro, Día Mundial Sen Alcol


iSpeech


  • 0

Alcol e COVID-19, unha combinación perigosa.


iSpeech

Aínda que haxa quen se convenza pola contra, o certo é que o alcol non é un aliado contra o Covid-19.

Hai quen está difundindo o bulo de que bebelo pode axudar a previr e mesmo curar a enfermidade.

Iso non é certo. De feito, sucede todo o contrario. 

O alcol debilita o sistema inmunitario e aumenta as posibilidades de contraer infeccións víricas como a do Covid-19. Ademais, o alcol non só non prevén contagios desta enfermidade, senón que pode agravar o cadro clínico dunha persoa, xa que a inxesta de bebidas alcohólicas acaba danando paulatinamente ao organismo.

Cabe lembrar tamén que o alcol tampouco axuda a superar o medo e a tensión que pode provocar nunha persoa o temor para contaxiarse.

O alcol empeora eses estados de ánimo e non é un aliado para sentirse mellor, senón que pode acabar resultando un inimigo contra o noso propio organismo.


Coñece o teu consumo. Sabes canto alcol consumes?


iSpeech.org

A través de dous sinxelos cuestionarios poderás saber canto alcol bebes realmente, detectar se realizas un consumo de risco e avaliar o teu consumo de alcol nun día de consumo.

Contestando a estas preguntas poderás comprobar que tipo de consumo realizas. Ao finalizar o breve cuestionario ofreceránseche, se é preciso, algúns consellos personalizados para reducir posibles riscos.
  Cuestionario 1º 
Con este cuestionario poderás coñecer a cantidade de alcol que bebes nun día normal de consumo.
  Cuestionario 2   

SI TES PROBLEMAS CO ALCOL, NON DUDES EN CONTACTAR COA ASOCIACIÓN MAIS CERCANA

"PODEMOS AXUDARCHE"


COVID-19 – O alcol NON te protexe


iSpeech


Como impacta o coronavirus no consumo de alcol e outras drogas


tts

A situación de emerxencia que estamos a vivir obríganos a todos a modificar os nosos hábitos e rutinas, o que nos afecta emocionalmente e pode provocar un aumento do consumo de alcol e outras drogas. A pesar diso, o impacto do confinamento ten características diferentes entre a poboación xeral e a poboación con trastorno por uso de substancias.


1. Como afecta o consumo destas substancias á poboación xeral

O consumo de alcol e outras drogas é habitual que aumente entre a poboación xeral durante as situacións de crises, como a que actualmente estamos a vivir por culpa da COVID-19. O inicio ou aumento do consumo de alcol e outras drogas durante esta etapa crítica pode desencadear un consumo problemático de substancias ou adicción a medio e longo prazo. Hai pouco os medios de comunicación informaron de que se incrementou considerablemente a compra de alcol, especialmente cervexa. Este aumento do consumo pode ser debido a que moitas persoas utilizan o alcol co obxectivo de relaxarse e entreterse mentres están na casa. Ao mesmo tempo, en épocas de crises, tamén crece o consumo de alcol entre as persoas que teñen menos posibilidades de adquirir as drogas que consomen habitualmente, polo que utilizan o alcol para substituír ou paliar as dificultades que iso lles comporta.

Mitos e verdades relacionados co consumo de alcol e outras drogas

A continuación, detallamos unha serie de mitos e verdades sobre o consumo de alcol e outras drogas para reflexionar, previr e tomar conciencia dos motivos que poden causar e motivar este consumo.

Mito: O alcol e as outras drogas relaxan e alivian a tensión

Realidade: Inicialmente o consumo pode xerar estados pracenteiros, pero despois pode:

xerar tensión e ansiedade
alterar o soño
ocasionar problemas de saúde
interferir nas nosas relacións familiares
limitar a capacidade de afrontar os problemas adecuadamente.
Mito: O alcol dá enerxía, activa e anima

Realidade: O alcol é un depresor do sistema nervioso e non é a solución para facer fronte ao aburrimento, a apatía e o desánimo provocado polo confinamento, xa que despois dunha breve sensación de pracer provocaranos máis descontrol nas emocións, fatiga e sentimentos de tristeza.

Mito: Consumir permíteme controlar mellor a situación

Realidade: Ao contrario, o consumo de alcol ou outras drogas limita a capacidade de autocontrol, o que dificulta seguir as esixentes medidas de confinamento e aumenta a probabilidade de contaxio.

Mito: Calma a dor

Realidade: O alcol ou a marihuana non son un recurso que utilizar para acougar a dor de enfermidades crónicas xa existentes, porque o seu consumo pode ter consecuencias graves para a saúde en xeral; ademais, o efecto é moi a curto prazo. Estas substancias poden xerar tolerancia e adicción e o seu consumo crónico aumenta a sensibilidade á dor. Débese evitar recorrer a medicación non prescrita ou aumentar a dose do que se está tomando sen consultar aos profesionais.

Mito: A cervexa non é alcol

Realidade: Unha cana de cervexa ten a mesma cantidade de alcol que unha copa de viño.

Mito: A cervexa quita a sede mellor que a auga

Realidade: A cervexa ten unha porcentaxe elevada de auga, pero o alcol que contén interfere na redución dunha hormona ( vasopresina), o que aumenta a secreción de ouriños. Por tanto, expúlsase máis líquido do que se inxere.

Mito: O alcol é un alimento

Realidade: O alcol aumenta a produción de graxa e non alimenta. Durante o confinamento aconséllase seguir uns bos hábitos alimentarios, sobre todo de consumo de froita e verdura.

Mito: Consumir facilita as relacións sexuais

Realidade: O alcol e outras drogas poden provocar desinhibición nun primeiro momento. Con todo, posteriormente interferen na capacidade sexual e impiden unha relación sexual plena. O consumo de alcol e drogas durante o confinamento pode inducir a practicar cibersexo ou sexting (envío de mensaxes sexuais) impulsivamente e expoñerse máis que se non se consome.

Mito: Se non consumo cada día, non teño un problema

Realidade: O dano provocado polo consumo relaciónase tanto coa cantidade como coa intensidade. É máis prexudicial beber grandes cantidades concentradas en pouco tempo.

Mito: O alcol e outras drogas axudan a durmir

Realidade: É posible que a ansiedade, o medo e o cambio de rutina producidos pola situación extraordinaria do momento provóquennos alteracións á hora de durmir. Recorrer a calquera substancia alterará a calidade do soño.

Mito: O consumo mata o virus

Realidade: Ningún estudo científico ha confirmado este rumor. O consumo excesivo de alcol diminúe as capacidades das defensas do organismo.

Mito: O alcol é bo para a saúde

Realidade: O seu consumo produce problemas físicos que poden representar un risco se se sofre a COVID-19.

Mito: Durante o confinamento non hai presión social

Realidade: A través das redes sociais circulan moitas mensaxes que convidan o consumo.

Mito: Durante a crise teño que aumentar a miña medicación psiquiátrica

Realidade: É importante seguir as pautas acordadas co médico. No caso de que sexa necesario, débese contactar telefonicamente con el.

Mito: O tabaco non é unha droga e calma a ansiedade

Realidade: O tabaco é unha droga estimulante e non calma a ansiedade senón a síndrome de abstinencia producido polo propio consumo.
Non só a cantidade do consumo é indicativo de problemática senón tamén se se consome para obter un efecto, paliar ou cambiar o estado psíquico (para animarse ou relaxarse) ou ben se se necesita beber para relacionarse cos demais ou para facer fronte a situacións adversas ou dificultades persoais.

Cando se debe buscar a axuda dun profesional?

Recoméndase prestar atención a calquera cambio no consumo de alcol ou outras drogas. No caso de que o consumo xere problemas, detéctese un incremento do consumo, ou das alteracións mentais, físicas ou sociais producidas por leste, é importante tentar reducir aos poucos a cantidade e frecuencia de consumo de alcol ou outras drogas. Se isto non é posible, deberíase tentar non seguir incrementando o consumo e solicitar axuda ao centro de referencia.

2. Recomendacións para pacientes con trastornos por consumo de substancias

A COVID-19 pode impactar de diferentes formas en persoas que teñan ou que tivesen problemas co consumo de alcol ou outras drogas.

As persoas con problemas relacionados co consumo de substancias poden ter máis probabilidade de experimentar malestar emocional durante a corentena. E, por outra banda, as persoas con máis malestar emocional corren máis risco de desenvolver unha adicción durante esta época de crise sanitaria.

É importante que as persoas que conseguisen deixar de consumir alcol e outras substancias manteñan a súa motivación e busquen novas estratexias para manter rutinas saudables e previr recaídas, xa que as medidas de confinamento poden provocar tensión e dificultades emocionais.

De modo similar, é posible que moitas persoas víronse afectadas polas medidas establecidas nos centros de atención e seguimento ( CAS), onde as visitas presenciais e as terapias grupais anuláronse.

Ante esta situación de pandemia, medidas como espaciar ou reducir os controis de ouriños, a prolongación da duración do tratamento no domicilio e a frecuencia de dispensación de metadona, poden afectar de maneira significativa a estas persoas.

Pero non deben implicar que o tratamento se abandone ou quede anulado, pódense facer as visitas por vía telefónica e contactar cos profesionais chamando ao CAS de referencia.

As persoas con trastornos por consumo de substancias teñen un risco máis alto de afectación polo coronavirus SARS- CoV-2.

A COVID-19 afecta particularmente os pulmóns, por tanto, o risco de sufrir problemas de saúde aumenta entre persoas que fuman tabaco, cannabis ou outras drogas. As persoas consumidoras de opiáceos corren máis risco de sufrir complicacións da COVID-19 debido para o efecto da droga a nivel respiratorio e pulmonar, e un risco maior en casos de sobredoses. O consumo de cocaína tamén provoca o constrinximento dos vasos sanguíneos, o que pode xerar problemas pulmonares e respiratorios.

É posible que por culpa da corentena sexa máis difícil conseguir substancias para algúns usuarios, o que pode provocar:

Cadros de abstinencia.
Aumento do malestar emocional.
Máis problemas sociais.


Se algunha persoa sospeita que se contaxiou da COVID-19 debe comunicar ao profesional sanitario a súa situación con respecto ao consumo de substancias, para que se teñan en consideración posibles complicacións e alteracións.


Efectos do alcol a longo prazo sobre o cerebro


iSpeech

Cando unha persoa adicta á bebida converte o seu consumo nun acto recorrente, as consecuencias do alcol a longo prazo poden chegar a ser permanentes.

O alcoholismo é unha das enfermidades máis graves que existen en cuestión de adiccións, e o órgano máis afectado sempre é o cerebro.

Xeración de trastornos emocionais

O consumo de alcol altera o funcionamento do cerebro. E por tanto, cando unha persoa se emborracha non pode actuar de modo normal debido os efectos que este provoca sobre as neuronas e os receptores cerebrais da información. Nesta situación tenden a aparecer trastornos emocionais, como a depresión ou a ansiedade. Beber demasiado fai que diminúan os niveis de serotonina, un neurotransmisor que xestiona o estado de ánimo dos individuos. Cando o hábito de beber chega a converterse nun acto recorrente, as consecuencias do alcol sobre a personalidade transfórmanse en trastornos emocionais. Acto seguido, o adicto sofre cambios psicolóxicos continuos baseados en pensamentos negativos.

Impedimento do desenvolvemento cerebral

A tendencia para beber alcol converteuse cos anos nun hábito cada vez máis frecuente nos mozos e os menores de idade. Un consumo social que sen control nin responsabilidade suficientes poden crear graves consecuencias na súa saúde. Unha delas é a parálise e/ou limitación do desenvolvemento cerebral en persoas de idade temperá, como os adolescentes. As consecuencias do alcol sobre o cerebro dos menores de idade pode crear serias alteracións. Deste xeito, poden aparecer déficits importantes que afectan as súas capacidades cognitivas e ás funcións motoras. Impídese pois, o funcionamento normal do corpo e o cerebro que acaba afectando á conduta. A longo prazo, este feito repercute na aprendizaxe e a memoria.

Destrución das neuronas

Os efectos daniños do alcol afectan a calquera idade, pero teñen un impacto maior nos adolescentes. Debido a que o seu cerebro aínda non está desenvolvido, a substancia incide con máis posibilidade de risco sobre a súa rede neuronal. O consumo habitual impide o desenvolvemento de novas células. Por tanto, ao pasar máis tempo coa adicción, o número de neuronas que se crean é inferior ao habitual durante a etapa de crecemento e maduración.

Danos cerebrais severos

Un dos principais afectados polas consecuencias do alcol a longo prazo é o hipocampo. Unha rexión cerebral que se encarga de almacenar a memoria e os novos datos. O que pasa cando un adolescente se emborracha é que esta sección do cerebro pode quedar danada parcial ou totalmente impedindo a súa capacidade para manter ou incrementar a memoria. Aínda deixando a adicción é posible que os danos se manteñan ou se volvan crónicos.

Episodios de psicoses

O consumo de altas doses de alcol ou o hábito frecuente pode levar a sufrir episodios de psicoses. Un estado emocional que se traduce en múltiples alucinacións, paranoias e ilusións. Do mesmo xeito, se unha persoa deixa de beber repentinamente pode padecer o delirium tremens ou síndrome de abstinencia do alcol. Un trastorno conductual que nos individuos cun longo historial de alcoholemia tamén leva a un estado psicolóxico negativo.


Ansiedade despois de beber alcol.


iSpeech.org

Estas son as causas polas que as persoas experimentan ansiedade despois de beber alcol.

Especialistas advertiron que beber alcol é máis perigoso que a éxtase e o LSD. O corpo rexistra un desequilibrio nas substancias químicas do cerebro que conducen á ansiedade.
Despois dun día difícil no traballo, unha discusión coa parella ou calquera outro problema, é común que a xente recorra ao alcol debido a que se ten a crenza de que xera certa sensación de tranquilidade e felicidade momentánea. Con todo, a ansiedade e o consumo de bebidas alcohólicas están máis relacionadas entre si do que cremos.
De acordo con David Nutt, profesor de neuropsicofarmacología no Imperial College de Londres, o alcol é máis perigoso que a éxtase e o LSD. Cando unha persoa inxere calquera tipo de licor, se inhibe a actividade das células nerviosas, así o explicou o especialista ao medio británico The Guardian.

As dúas primeiras copas teñen un efecto adormecedor pois o cerebro se calma, reducindo a excitación ao facer que se disparen menos neuronas. Por iso as persoas se senten felices ao beber.

Cando se chega á terceira ou cuarta copa, xérase outro efecto no cerebro mediante o cal se empeza a bloquear o glutamato, principal transmisor excitador no cerebro. A redución deste neurotransmisor tradúcese en menos ansiedade, por iso cando alguén se emborracha sente menos ansiosa que cando só tomou un par de bebidas. En resumo, xera un estado de "felicidade".

O seguinte que ocorre é que o corpo rexistra este desequilibrio nas substancias químicas do cerebro e tenta corrixilo.

Cando alguén se atopa bébedo, o corpo busca reducir os niveis do acedo gamma- aminobutírico ( GABA) á normalidade e incrementar o glutamato. Por tanto, cando se deixa de beber, o corpo termina cunha función de GABA baixa e un aumento no glutamato, situación que conduce á ansiedade.

Segundo explicou David Nutt , o alcol tamén conduce a convulsións, polo que as persoas chegan a ter problemas de abstinencia. O cerebro tarda polo menos un día en volver ao seu estado normal, e mesmo anos.

Os desequilibrios no neurotransmisor e o glutamato non son o único problema. O alcol tamén causa un incremento da noradrenalina, coñecida como a hormona da loita ou huída. De acordo co especialista, esta hormona "suprime a tensión cando se bebe por primeira vez e auméntao na abstinencia".

Ademais das causas relacionadas cos procesos químicos, hai unha causa crave derivada da imposibilidade de lembrar as cousas que se dixeron e fixeron baixo os efectos do alcol. E é que cando o glutamato bloquéase, o cerebro queda incapacitado para lembrar.
A ansiedade xerada pola inxesta de alcol non afecta a todos da mesma maneira. Un estudo publicado na revista Personality and Individual Differences arroxou que as persoas máis tímidas rexistraban niveis moito máis altos de ansiedade ao día seguinte de haber bebido, que as persoas máis extrovertidas.

A investigación apuntou a que, posiblemente, os niveis Gaba sexan máis baixos de forma natural nas persoas tímidas, polo que a súa ansiedade ao día seguinte é maior. Outra teoría apunta a que é un efecto psicolóxico, debido a que este tipo de persoas son máis propensas a repasar as accións cometidas.

Por tanto, débese evitar beber ante unha situación de tensión, pois as persoas evitan enfrontar e solucionar o problema.

 


  • 0

COMPRENDENDO A ADICCIÓN


https://www.ispeech.org

Para poder entender con maior obxectividade e claridade o problema do alcoholismo, debemos previamente comprender porqué se chega a depender do alcol.

Apartando as ideas de vicio, inmoralidade, perversión, etc., que etiqueta parte da sociedade por descoñecemento desta enfermidade á maior parte das persoas con problemas de bebida.

É importante por iso sinalar, que unha adicción é unha dependencia cara a unha substancia, actividade ou relación que arrastra á persoa adicta lonxe de todo o demais que lle rodea. As adiccións son “dependencias” con graves consecuencias na vida real que deterioran, afectan negativamente, e destrúen relacións sociais, familiares e laborais, afecta á saúde (física e mental), e destrúe a capacidade de levar unha vida con normalidade.

En consecuencia, un adicto é unha persoa “dependente” do tóxico que domina os seus pensamentos e desexos e dirixe o seu comportamento ou conduta, e que co tempo chega a ser a prioridade na súa vida.

Nin familia, nin traballo, nin amigos, nin nada se antepon ao alcol.

A adicción é unha enfermidade na cal o adicto está desesperado e ten pouco poder sobre o dominio da situación. Son moitas as crenzas que existen sobre a orixe das adiccións, pero non cabe dúbida que as principais causas que poden explicar estas condutas (alcoholismo, drogodependencias, ludopatía, etc.), inflúen unha serie de factores que a longo prazo son determinantes, como é a súa personalidade e a súa contorna social e cultural, poida que xeneticamente nalgúns casos tamén teña algo que ver. Definir exactamente o que se entende por adicción non é simple, moita xente asocia a miúdo a adicción unicamente co alcol ou co abuso das drogas, pero está claro que os comportamentos adictivos van máis aló. De feito a clave da “adicción” é unha necesidade ou dependencia obsesiva e compulsiva cara a unha substancia, un obxecto, unha relación, unha actividade ou unha cousa. De acordo con isto, é realista e apropiado dicir que calquera pode ser adicto a case calquera cousa. Un alcohólico non se converte niso da noite para a mañá, non sae da súa casa un día e decide facerse adicto ao alcol, existe unha progresión na que primeiro se realizan condutas e experiencias e posteriormente poden converterse en adiccións, ademais esta enfermidade é a máis “democrática” xa que igual pode ”enganchar” a mulleres, homes, altos, baixos, albaneis, catedráticos,  avogados, xuíces, feos, guapas, gordos, fracos..etc.

Ninguén esta libre de ser enganchado no inferno do alcoholismo se consome alcol.

Nesta adicción, o uso e abuso repetido crea unha “tolerancia” pola cal se necesita cada vez máis cantidade para sentir a mesma sensación que ao principio, e ten que utilizar o alcol non para estar ben, senón para non sentirse mal, e con esa actitude imos xerando unha “dependencia”, e tamén existe a chamada Síndrome de Abstinencia que pode ter consecuencias graves, ao deixar de tomar alcol veñen síntomas que se deben facer con axuda dun médico e a medicación que corresponda. Tamén sabemos como se pode vencer a adicción, moitísimas persoas están a ser axudadas na súa recuperación en Asociacións onde se lles tende a man e dáselle información sobre a súa enfermidade, pero sempre imos parar ao mesmo sitio, se o enfermo non quere deixar de beber non hai nada que facer.


  • 0

CONCLUSIÓNS “II XORNADAS GALEGAS SEN ALCOL”


iSpeech

Rematan aquí case dous dias intensos, nos que temos que agradecer, o primeiro vosa presenza, a vosa magnifica resposta a esta convocatoria; do mesmo xeito que a todos os relatores, que nos brindaron as súas achegas, cumprindo, con fartura, coas nosas espectativas.

De todos puidemos aprender algo, algo non, MOITO.

Ensináronnos que aos nosos mozos temos que brindarlles acompañamento no seu crecemento persoal, aínda a risco de equivocarnos; que o labor preventivo hai que traballalo dia a dia.
Que na nosa enfermidade, ás veces, somos nós mesmos os que a estigmatizamos, que hai que desterrar o sentimento de culpabilidade.
Na súa abordaxe somos necesarios todos, aprender unha nova forma de vivir require que se aborde un tratamento íntegro de toda a familia ou contorna; e poñer en valor, gran valor, a importancia da axuda do grupo.
Vivir xunto ao alcol é moi duro, pero deixáronnos unha mensaxe de esperanza, constancia e fortaleza.
Aprendemos que volver ao inferno nunca debe ser unha opción, porque sabemos que a nosa enfermidade foi moi ben definida como incurable, progresiva e mortal.
A súa abordaxe con intentos de solucións ineficaces mantén o problema e convértao nun circulo vicioso, por iso, iniciar o camiño adecuado neste proceso é tan difícil, e temos que saber que pode suceder o que non queremos A RECAIDA, deixandonos unha profunda sensación de fracaso.
Coidado, o que alguén recaia non significa que non queira deixar de beber, é a virulencia da enfermidade e a peculariedad de cada un de nós o que o marca, e ten que servirnos para aprender, aprender a perdoarse a un mesmo, para lograr liberarnos do sentimento de culpa e aceptarnos tal cal somos.
E por último, pero non menos importante; sempre hai algo novo que aprender e hoxe vimos como outras enfermidades, como o TDAH pode incidir, que non xustificar, como esas persoas poden desenvolver unha dependencia, que o que fai é complicar mais a súa patoloxia.

Mª José Fabeiro Mouriño
Secretaria de FARGA

GALERIA FOTOGRAFICA

"II XORNADAS GALEGAS SEN ALCOL"

O pase de diapositivas require JavaScript.


  • 0

Día Mundial Sin Alcohol. C.A.A.R.F.E. Hospital 12 de Octubre.


iSpeech

O pasado 16 de Novembro e con motivo da celebración do Día Mundial Sen Alcol, a Confederación de Alcohólicos, Adictos en Rehabilitación e Familiares de España, C.A.A.R.F.E., levou a cabo distintas actividades no Hospital 12 de Octubre de Madrid.

Unha delas foi a mesa de traballo por parte de enfermos alcohólicos e familiares, estando F.A.R.G.A. representada nesta actividade por Dª. Pamela Díaz Sixto, pertencente a Asociación de persoas alcohólicas rehabilitadas A.D.I.A.N.T.E. de As Pontes.

Parabéns e moitas grazas pola túa colaboración aportando a túa testemuña e o exemplo de superación, animando a tod@ aquel que precise de axuda para afrontar esta enfermidade coa mensaxe de que non están sós/soas, que é posible e que hay saída. 

Vídeo da súa intervención

 

¡SE QUERES..... PODES!


Traducir a…

Visitas

contador de visitas

Sígueme no Twiter

A %d blogueros les gusta esto: