Category Archives: ¿Cómo podo axudar?..

Coñece o teu consumo. Sabes canto alcol consumes?


iSpeech.org

A través de dous sinxelos cuestionarios poderás saber canto alcol bebes realmente, detectar se realizas un consumo de risco e avaliar o teu consumo de alcol nun día de consumo.

Contestando a estas preguntas poderás comprobar que tipo de consumo realizas. Ao finalizar o breve cuestionario ofreceránseche, se é preciso, algúns consellos personalizados para reducir posibles riscos.
  Cuestionario 1º 
Con este cuestionario poderás coñecer a cantidade de alcol que bebes nun día normal de consumo.
  Cuestionario 2   

SI TES PROBLEMAS CO ALCOL, NON DUDES EN CONTACTAR COA ASOCIACIÓN MAIS CERCANA

"PODEMOS AXUDARCHE"


Como impacta o coronavirus no consumo de alcol e outras drogas


tts

A situación de emerxencia que estamos a vivir obríganos a todos a modificar os nosos hábitos e rutinas, o que nos afecta emocionalmente e pode provocar un aumento do consumo de alcol e outras drogas. A pesar diso, o impacto do confinamento ten características diferentes entre a poboación xeral e a poboación con trastorno por uso de substancias.


1. Como afecta o consumo destas substancias á poboación xeral

O consumo de alcol e outras drogas é habitual que aumente entre a poboación xeral durante as situacións de crises, como a que actualmente estamos a vivir por culpa da COVID-19. O inicio ou aumento do consumo de alcol e outras drogas durante esta etapa crítica pode desencadear un consumo problemático de substancias ou adicción a medio e longo prazo. Hai pouco os medios de comunicación informaron de que se incrementou considerablemente a compra de alcol, especialmente cervexa. Este aumento do consumo pode ser debido a que moitas persoas utilizan o alcol co obxectivo de relaxarse e entreterse mentres están na casa. Ao mesmo tempo, en épocas de crises, tamén crece o consumo de alcol entre as persoas que teñen menos posibilidades de adquirir as drogas que consomen habitualmente, polo que utilizan o alcol para substituír ou paliar as dificultades que iso lles comporta.

Mitos e verdades relacionados co consumo de alcol e outras drogas

A continuación, detallamos unha serie de mitos e verdades sobre o consumo de alcol e outras drogas para reflexionar, previr e tomar conciencia dos motivos que poden causar e motivar este consumo.

Mito: O alcol e as outras drogas relaxan e alivian a tensión

Realidade: Inicialmente o consumo pode xerar estados pracenteiros, pero despois pode:

xerar tensión e ansiedade
alterar o soño
ocasionar problemas de saúde
interferir nas nosas relacións familiares
limitar a capacidade de afrontar os problemas adecuadamente.
Mito: O alcol dá enerxía, activa e anima

Realidade: O alcol é un depresor do sistema nervioso e non é a solución para facer fronte ao aburrimento, a apatía e o desánimo provocado polo confinamento, xa que despois dunha breve sensación de pracer provocaranos máis descontrol nas emocións, fatiga e sentimentos de tristeza.

Mito: Consumir permíteme controlar mellor a situación

Realidade: Ao contrario, o consumo de alcol ou outras drogas limita a capacidade de autocontrol, o que dificulta seguir as esixentes medidas de confinamento e aumenta a probabilidade de contaxio.

Mito: Calma a dor

Realidade: O alcol ou a marihuana non son un recurso que utilizar para acougar a dor de enfermidades crónicas xa existentes, porque o seu consumo pode ter consecuencias graves para a saúde en xeral; ademais, o efecto é moi a curto prazo. Estas substancias poden xerar tolerancia e adicción e o seu consumo crónico aumenta a sensibilidade á dor. Débese evitar recorrer a medicación non prescrita ou aumentar a dose do que se está tomando sen consultar aos profesionais.

Mito: A cervexa non é alcol

Realidade: Unha cana de cervexa ten a mesma cantidade de alcol que unha copa de viño.

Mito: A cervexa quita a sede mellor que a auga

Realidade: A cervexa ten unha porcentaxe elevada de auga, pero o alcol que contén interfere na redución dunha hormona ( vasopresina), o que aumenta a secreción de ouriños. Por tanto, expúlsase máis líquido do que se inxere.

Mito: O alcol é un alimento

Realidade: O alcol aumenta a produción de graxa e non alimenta. Durante o confinamento aconséllase seguir uns bos hábitos alimentarios, sobre todo de consumo de froita e verdura.

Mito: Consumir facilita as relacións sexuais

Realidade: O alcol e outras drogas poden provocar desinhibición nun primeiro momento. Con todo, posteriormente interferen na capacidade sexual e impiden unha relación sexual plena. O consumo de alcol e drogas durante o confinamento pode inducir a practicar cibersexo ou sexting (envío de mensaxes sexuais) impulsivamente e expoñerse máis que se non se consome.

Mito: Se non consumo cada día, non teño un problema

Realidade: O dano provocado polo consumo relaciónase tanto coa cantidade como coa intensidade. É máis prexudicial beber grandes cantidades concentradas en pouco tempo.

Mito: O alcol e outras drogas axudan a durmir

Realidade: É posible que a ansiedade, o medo e o cambio de rutina producidos pola situación extraordinaria do momento provóquennos alteracións á hora de durmir. Recorrer a calquera substancia alterará a calidade do soño.

Mito: O consumo mata o virus

Realidade: Ningún estudo científico ha confirmado este rumor. O consumo excesivo de alcol diminúe as capacidades das defensas do organismo.

Mito: O alcol é bo para a saúde

Realidade: O seu consumo produce problemas físicos que poden representar un risco se se sofre a COVID-19.

Mito: Durante o confinamento non hai presión social

Realidade: A través das redes sociais circulan moitas mensaxes que convidan o consumo.

Mito: Durante a crise teño que aumentar a miña medicación psiquiátrica

Realidade: É importante seguir as pautas acordadas co médico. No caso de que sexa necesario, débese contactar telefonicamente con el.

Mito: O tabaco non é unha droga e calma a ansiedade

Realidade: O tabaco é unha droga estimulante e non calma a ansiedade senón a síndrome de abstinencia producido polo propio consumo.
Non só a cantidade do consumo é indicativo de problemática senón tamén se se consome para obter un efecto, paliar ou cambiar o estado psíquico (para animarse ou relaxarse) ou ben se se necesita beber para relacionarse cos demais ou para facer fronte a situacións adversas ou dificultades persoais.

Cando se debe buscar a axuda dun profesional?

Recoméndase prestar atención a calquera cambio no consumo de alcol ou outras drogas. No caso de que o consumo xere problemas, detéctese un incremento do consumo, ou das alteracións mentais, físicas ou sociais producidas por leste, é importante tentar reducir aos poucos a cantidade e frecuencia de consumo de alcol ou outras drogas. Se isto non é posible, deberíase tentar non seguir incrementando o consumo e solicitar axuda ao centro de referencia.

2. Recomendacións para pacientes con trastornos por consumo de substancias

A COVID-19 pode impactar de diferentes formas en persoas que teñan ou que tivesen problemas co consumo de alcol ou outras drogas.

As persoas con problemas relacionados co consumo de substancias poden ter máis probabilidade de experimentar malestar emocional durante a corentena. E, por outra banda, as persoas con máis malestar emocional corren máis risco de desenvolver unha adicción durante esta época de crise sanitaria.

É importante que as persoas que conseguisen deixar de consumir alcol e outras substancias manteñan a súa motivación e busquen novas estratexias para manter rutinas saudables e previr recaídas, xa que as medidas de confinamento poden provocar tensión e dificultades emocionais.

De modo similar, é posible que moitas persoas víronse afectadas polas medidas establecidas nos centros de atención e seguimento ( CAS), onde as visitas presenciais e as terapias grupais anuláronse.

Ante esta situación de pandemia, medidas como espaciar ou reducir os controis de ouriños, a prolongación da duración do tratamento no domicilio e a frecuencia de dispensación de metadona, poden afectar de maneira significativa a estas persoas.

Pero non deben implicar que o tratamento se abandone ou quede anulado, pódense facer as visitas por vía telefónica e contactar cos profesionais chamando ao CAS de referencia.

As persoas con trastornos por consumo de substancias teñen un risco máis alto de afectación polo coronavirus SARS- CoV-2.

A COVID-19 afecta particularmente os pulmóns, por tanto, o risco de sufrir problemas de saúde aumenta entre persoas que fuman tabaco, cannabis ou outras drogas. As persoas consumidoras de opiáceos corren máis risco de sufrir complicacións da COVID-19 debido para o efecto da droga a nivel respiratorio e pulmonar, e un risco maior en casos de sobredoses. O consumo de cocaína tamén provoca o constrinximento dos vasos sanguíneos, o que pode xerar problemas pulmonares e respiratorios.

É posible que por culpa da corentena sexa máis difícil conseguir substancias para algúns usuarios, o que pode provocar:

Cadros de abstinencia.
Aumento do malestar emocional.
Máis problemas sociais.


Se algunha persoa sospeita que se contaxiou da COVID-19 debe comunicar ao profesional sanitario a súa situación con respecto ao consumo de substancias, para que se teñan en consideración posibles complicacións e alteracións.


O adicto en recuperación e a familia.


https://www.ispeech.org/text.to.speech
 

Como debe tratar a familia cun adicto en recuperación.

A familia....clave para a recuperación.

As familias supoñen unha parte moi importante na recuperación dun adicto. Hai que ter en conta que xogan un papel esencial na construción da contorna do individuo. Poderiamos dicir que forman o “núcleo duro” da súa contorna. A influencia das familias nos individuos é moito maior do que se adoita supoñer. Hoxe a influencia da familia suponse reducida, tanto pola extensión da familia (moi diferente das familias extensas doutros tempos) como pola relación que se establece con ela. Con todo, a familia segue sendo, en case todos os casos, a primeira linea de defensa nas vinculacións emotivas dos pacientes, pero ¿Pode chegar a ser tamén un factor de vulnerabilidade?

Como deben tratar as familias co adicto activo.

Alcol e adicción.

A familia non é culpable da enfermidade do adicto. Auto-inculparse por outro priva a esa persoa do dereito de facerse responsable de si mesma, e isto facilita a súa adicción.

A enfermidade do adicto escapa ao control de calquera membro da súa familia. Non só non a causou senón que tampouco pode curala.

Á única persoa a quen o familiar pode cambiar ou axudarse a si mesmo. O familiar é só responsable da súa propia conduta.

O adicto poida que non busque axuda ata que a dor que lle ocasiona consumir a droga vólvaselle máis difícil de soportar que a dor de non consumila.

Isto non significa que o familiar teña que deixar de interesarse polo adicto nin deixar de querelo. Desligarse con afecto non é un acto de egoísmo, senón que lle dá ao adicto a oportunidade de facerse responsable de si mesmo. E nisto reside a esperanza de recuperarse.

Non busques, nin escondas, nin tires provisións de droga. O adicto limitarase a conseguir máis. Tratar de mantelo afastado doutros usuarios tampouco servirá de nada. É el quen debe facelo.

Non utilices a culpa co adicto, xa que tampouco dá resultado. Só serve para aumentar a súa culpa, o que logo pode usar para xustificar o seu uso da droga.

Determina que limites queres poñer ao adicto e atente a eles.

Lembra que a adicción non é signo de debilidade nin deshonra familiar. Como calquera outra enfermidade, pode aparecer en calquera familia.

Como tratar co adicto en fase de recuperación.

Axuda ao enfermo.

A recuperación é un proceso que dura toda a vida. Non esperes unha cura instantánea.

É posible que durante un tempo resúlteche difícil confiar na persoa en recuperación.

Prevé que haberán altibaixos e talvez recaídas como parte do proceso de recuperación.

Pensa en como vas manexar un descoido. Unha vez que estruturases un plan de acción, vive o presente.

Non trates de protexer á persoa en recuperación dos problemas familiares.

Non trates de controlar a súa recuperación. Non te inmiscúas no seu tratamento.

Proporciona apoio e afecto ao adicto. Alenta o esforzo que está a facer agora, aínda que pareza que é moi pouco e demasiado tarde.

Podes chegar a sentirte excluído do seu proceso de recuperación.

Permite ao adicto en recuperación mostrarse irritable, ansioso ou infeliz.

Permítelle tamén sentirse feliz e entusiasmado.

Non esperes que a recuperación do adicto resolva todos os problemas da familia. De feito, poida que algúns problemas fáganse agora máis evidentes.

Como ha de vivir o familiar o seu propio proceso de recuperación.

Cambios....

Aprende a centrar a túa atención e a túa enerxía novamente na túa propia vida. Deslígate do adicto que fuches con afecto.

Examina a túa propia conduta e as túas actitudes. Es a única persoa á que podes cambiar, así que dedícate a iso.

Conserva a dignidade.

Perdóate a ti mesmo. Aínda que cometeses erros no teu trato co adicto no pasado, non sabías como facelo mellor.

Vive o presente. Non anticipes problemas nin te demores no pasado.

Busca apoio na túa vida. Non te ailles manténdote centrado no adicto.

Consegue unha vida propia e satisfactoria.


  • 0

A relación cun adicto.


https://www.ispeech.org/text.to.speech

Manter unha relación cun adicto/a non é fácil. A bebida ou droga á que está enganchado convértese no centro da súa vida, e a súa parella e familia acaba por pasar a un segundo plano, xunto con calquera outra cousa que non sexa a adicción.

Conforme a adicción se vai facendo máis intensa, o adicto/a deixa de ser capaz de coidar da súa familia, de proporcionarlles apoio, escoitar os seus problemas ou atender as súas necesidades.

Se tes unha relación de parella cun adicto/a seguramente te sentes só, todas as cargas familiares recaen agora soamente sobre os teus ombreiros e es ti quen debe preocuparse por todo e encargarse de satisfacer as necesidades do resto da túa familia sen axuda da túa parella.

Se creciches nunha familia normal e sa, darasche conta do que está a pasar, pero se che criaches cun adicto/a, seguramente vexas esta situación como normal, familiar e coñecida. Aínda sendo daniña, achégache certa seguridade porque é o que coñeciches na túa infancia. Poida que penses que é normal que non se teñan en conta as necesidades emocionais dos demais, que non esperes que a túa parella estea aí para apoiarche cando te sintas mal, para pensar xuntos en solucionar e afrontar os problemas que xurdan, ou para consolarche cando o necesites, tal e como fan as persoas que manteñen unha relación de sa.

Talvez sintas que falta algo, pero non tes do todo claro de que se trata. O que sucede é que a túa parella está fisicamente pero non está emocionalmente para ti nin para os vosos fillos, e iso é o que falta e o que seguramente faltou sempre na túa vida.

 

A RELACIÓN DE CODEPENDENCIA

Conforme o/a adicto/a vólvese cada vez máis dependente da bebida ou droga, tamén se volve máis dependente de ti.

Dado que a súa principal preocupación é satisfacer a súa adicción, non se ocupará de cousas básicas, como o coidado da casa, comprar comida, alimentarse correctamente, pagar facturas, ocuparse de problemas da vida diaria, levar o coche ao taller… E ti atoparasche coidando del ou dela, levándoo/a á cama cando o atopes bébedo/a no sofá ou inventando escusas para xustificar a súa conduta ante os demais e consolándolle cando senta deprimido/a.

Deste xeito, podes chegar a establecer unha relación de codependencia coa túa parella adicta, porque o adicto/a depende de ti para sobrevivir coa súa adicción, e as túas necesidades emocionais non satisfeitas atopan unha especie de substituto na túa dedicación para coidar desa persoa. É dicir, a dependencia que sente cara a ti faiche sentir que che necesita, e por tanto, que che ama. Dese modo satisfás a túa necesidade de conexión, intimidade e atención.

Pero a dependencia non é amor, é só un falso substituto que resulta destrutivo para ambos, porque fai que a situación se manteña, que o adicto/a siga sendo adicto e sígache necesitando. Á súa vez, ti segues necesitando da súa adicción, da súa necesidade de ti.

O MALESTAR EMOCIONAL

Conforme pasa o tempo e ves que nada cambia sentes ira e frustración.

O adicto/a non fai nada por recuperarse ou os seus intentos fracasan unha e outra vez. Séntesche decepcionado, enganado, cansado de promesas rotas e falsas esperanzas. Os teus intentos por axudarlle non dan resultado, pois non é fácil axudar a un adicto/a, pero aínda así é posible que sintas culpable e impotente por non poder cambiar a situación. Poida que mesmo te acabes deprimindo.

Nalgúns casos, o adicto/a pode ser agresivo ou maltratar á súa parella. Se este é o teu caso, poida que te culpes tamén polo abuso e avergóñesche. Isto sucede porque as persoas a miúdo tenden a pensar que se alguén os maltrata é porque non son capaces de impedilo e senten débiles ou incompetentes, ou mesmo poden pensar que o merecen, porque senten que valen moi pouco como persoas. Pero o certo é que calquera persoa en calquera momento pode ser maltratada por outra e non hai máis responsable deses malos tratos que aquel que o leva a cabo.

Deste xeito, a relación cun adicto/a pode minar a túa autoestima e facer que acabes tendo problemas psicolóxicos de depresión ou ansiedade. Canto máis baixa sexa a túa autoestima máis te implicarás nesta relación de codependencia que perpetúa a situación. Se isto é o que che está pasando, debes abandonar a relación de inmediato, pois é unha relación destrutiva.

A NECESIDADE DE CONTROL

Neste tipo de relacións adoita suceder tamén que a parella do adicto/a tente controlar ao adicto/a como un modo de axudarlle. Controlas o diñeiro, o alcol que entra na casa, desexas saber onde está a túa parella en cada momento, desconfías... Isto fai que o/a adicto/a se enfade, senta frustrado e critíqueche por ser demasiado controlador, por non confiar nel/nela, e cúlpache de que a vosa relación vaia mal. Non é raro que ás veces esta necesidade de control esténdase a outras persoas que hai na túa vida debido a que a estresante e incerta situación en que che atopas fai que calquera ambigüidade na túa vida afécteche especialmente e necesites controlalo todo para aumentar a túa sensación de seguridade e control sobre unha vida que parece estar descontrolada por mor da adicción.

Ao final, a relación pode acabar rompéndose, sobre todo cando te dás conta de que se volveu demasiado destrutiva e estache facendo dano. Pero todo o dano causado, a túa baixa autoestima, a túa sensación de fracaso ou de culpa poden seguir contigo, así como a túa forma de relacionarche cos demais. Por este motivo, é posible que necesites a axuda dun psicólogo para recuperarche e porque, se pasaches a túa infancia cun pai ou nai alcohólico, é posible que aprendeses un modo de relacionarche cos demais que che predisponga a relacións de codependencia.

Mesmo se a relación non é especialmente destrutiva e desexas seguir coa túa parella, podes necesitar axuda para manexar o efecto que a relación ten en ti. É posible que necesites aprender a ser asertivo, a saber como lograr que as túas necesidades emocionais téñanse en conta e satisfáganse, a identificar as túas emocións correctamente, a manexar a ira e a manexar esa necesidade de control que podes estar a sentir.


Como previr o consumo de alcol en menores: pautas para pais e nais.


iSpeech.org

O alcol é a substancia máis consumida entre a poboación española.

O seu consumo está fortemente ligado á nosa cultura e a súa percepción de risco é baixa. Para moitos mozos, beber alcol é unha práctica fortemente vinculada ao lecer de fin de semana e á socialización. Fenómenos como o botellón ou o binge drinking (consumo de grandes cantidades de alcol nun breve período de tempo) establecéronse como costume habitual de fin de semana entre adolescentes e novas. Os efectos que se derivan da inxesta de grandes cantidades de bebidas alcohólicas nun escaso período de tempo son múltiples e relativamente frecuentes: bebedeiras, pelexas, discusións e conflitos familiares, dificultades para estudar, etc.
¿Que podemos facer nais e pais para previr o consumo de alcol?

Non existe unha fórmula máxica, pero si algunhas pautas de actuación que poden axudar a pais e nais nesta difícil tarefa.

Ensinar comportamentos e hábitos saudables, actitudes favorables ao propio coidado, promover unha comunicación fluída e un clima familiar afectivo positivo, onde prevalezan as actitudes de recoñecemento e respecto, son algunhas pautas xerais de actuación que nos poden axudar.

Tamén é importante establecer un sistema coherente de normas e límites, adaptados á idade das nosas fillas e fillos; axudarlles a desenvolver actitudes críticas, ensinarlles a asumir responsabilidades e practicar recursos de autocontrol, de maneira que favorezamos a súa autonomía, a súa seguridade e poidan tomar decisións de maneira máis responsable. Tamén é aconsellable regular o noso propio consumo de alcol (se o temos), levando a cabo un consumo responsable, moderado e respectuoso.

Se xa existe unha sospeita de consumo, debemos actuar con prudencia, valorando a dimensión e a gravidade do problema, tratando de axustar a nosa reacción á situación de forma proporcionada. É importante que coñezamos as circunstancias do consumo, saber o tipo de relación que a nosa filla ou fillo está a manter co alcol (experimental, como diversión, como forma de relacionarse,...), e debemos apostar sempre pola comunicación e o diálogo.

É normal sentir angustia, preocupación e desorientación, pero a perda de control, o alarmismo e as actitudes persecutorias, só ocasionan máis angustia. Por iso debemos evitar as acusacións, o bombardeo de preguntas, as actitudes de vixilancia e posturas excesivamente ríxidas e coercitivas. Tampouco debemos actuar con indiferenza ante unha sospeita ou evidencia de consumo. Non é recomendable rexistrar pertenzas e habitacións porque os fillos víveno como unha traizón á confianza.

¿Que pasou onte á noite? ¿Como actuar ante a primeira bebedeira?

 Para abordar esta difícil situación é importante postergar a conversación para o día seguinte, cando estea en condicións de manter un diálogo con toda a súa atención. Gardar a calma, evitar dramatizar durante a conversación aínda que mostrando seriedade, que entenda que é un tema que nos preocupa. Podemos comezar cunha pregunta aberta, tipo: “¿Que pasou onte á noite?”. É importante que se explique sen interromperlle e sen xulgarlle, evitando en todo momento xuízos de valor do tipo: “Es un/a irresponsable”.

Durante a conversación debemos tentar coñecer os motivos e a cantidade de consumo de alcol que inxeriu. Se valoramos que non ten apenas información sobre os riscos dos consumos de abuso de alcol, facilitarémoslla e aproveitaremos para reflexionar sobre iso. E finalizar a charla cun compromiso de responsabilidade por parte da nosa filla ou fillo respecto ao consumo de alcol en futuras saídas de lecer.

Ignacio Calderón, é Director Xeral da Fundación de Axuda contra a Drogadicción  ( FAD)


Alcoholismo e abuso de alcol.


https://www.ispeech.org

O alcoholismo e o abuso do alcol débense a moitos factores relacionados entre si, incluíndo a xenética. As persoas que teñen antecedentes familiares de alcoholismo son máis propensos a desenvolver problemas co alcol.

Por último, aqueles que sofren dun problema de saúde mental, como ansiedade, depresión ou trastorno bipolar, atópanse tamén particularmente en risco, xa que o alcol pode ser utilizado para auto- medicarse.

Os efectos varían moito de persoa a persoa… non sempre é fácil saber onde está a liña entre o consumo social e os problemas co alcol. Se o seu consumo de alcol está a causar problemas na súa vida, vostede ten un problema coa bebida.

Os signos e síntomas do abuso de alcol

Expertos en abuso de substancias fan unha distinción entre o abuso de alcol e alcoholismo (tamén coñecido como dependencia do alcol). A diferenza dos alcohólicos, os que abusan do alcol teñen certa capacidade para fixar límites á bebida. Con todo, o seu consumo de alcol segue sendo auto-destrutivo e perigoso para eles mesmos ou para outros.

Os signos e síntomas do abuso de alcol inclúen:

* Descoidar repetidamente as súas responsabilidades no fogar, o traballo ou a escola debido á súa forma de beber. Por exemplo, un baixo rendemento no traballo, non asistir a clase, descoidar aos seus fillos non cumprir algúns compromisos porque está con resaca.

* O uso do alcol en situacións nas que é fisicamente perigoso, como beber e conducir, ou a mestura con medicamentos.

* Experimentar repetidos problemas legais por mor do seu consumo de alcol. Por exemplo, ser arrestado por conducir baixo a influencia do alcol ou por desordes públicas.

* Continuar bebendo a pesar de que o seu consumo de alcol está a causar problemas nas súas relacións. Emborracharse cos seus amigos, por exemplo, a pesar de que sabe que a súa esposa vai sentir moi molesta.

* Beber como unha forma de relaxarse ou de evitar a tensión. Moitos problemas de consumo de alcol comezan cando a xente utiliza o alcol para tranquilizarse e aliviar a tensión.

A ruta do abuso de alcol co alcoholismo.

Non todos os que abusan do alcol convértense en alcohólicos en toda regra, pero é un factor de risco importante. Ás veces, o alcoholismo desenvólvese repentinamente en resposta a un cambio estresante, como unha separación, xubilación ou a perda doutro.

Os signos e síntomas do alcoholismo (dependencia do alcol).

O alcoholismo involucra a todos os síntomas do abuso de alcol, pero tamén implica un elemento máis: a dependencia física ao alcol. Se vostede depende do alcol para funcionar ou sente fisicamente obrigado a beber, é un alcohólico.

Tolerancia: O primeiro sinal de advertencia importante do alcoholismo

Ten que tomar máis alcol do afeito para sentirse relaxado?.. Pode beber máis que outras persoas sen emborracharse?… Estes son signos de tolerancia, o cal pode ser un sinal temperán do alcoholismo. A tolerancia significa que, co tempo, necesita máis e máis alcol para sentir os mesmos efectos.

Malestar se non bebe: a segunda advertencia importante do alcoholismo

Necesita un grolo para empezar a funcionar pola mañá?… Beber para aliviar ou evitar os síntomas de abstinencia é un signo de alcoholismo e unha enorme bandeira vermella. Cando se bebe en exceso, o corpo afaise ao alcol e os síntomas da abstinencia empezan a aparecer. Estes inclúen:

* Ansiedade ou nerviosismo
* Tremor ou estremecimiento
* Transpiración
* As náuseas e os vómitos
* Insomnio
* Depresión
* Irritabilidad
* Fatiga
* Perda de apetito
* Dor de cabeza

En casos severos, a abstinencia do alcol tamén pode producir alucinacións, confusión, convulsións, febre e axitación. Estes síntomas poden ser perigosos así que fale co seu médico se vostede é un bebedor empedernido e quere deixar de beber.

Outros signos e síntomas do alcoholismo (dependencia do alcol).

* Vostede perdeu o control sobre o seu consumo de alcol. A miúdo bebe máis alcol do que quixese e durante máis tempo do previsto.

* Vostede quere deixar de beber, pero non pode. Vostede ten un desexo persistente de reducir ou deter o seu consumo de alcol, pero os seus esforzos para deixar de beber foron infrutuosos.

* Renunciou a outras actividades a causa do alcol. Está a dedicar menos tempo en actividades que antes eran importantes para vostede (pasar o intre coa familia e os amigos, ir ao ximnasio, dedicar tempo ás súas afeccións) por mor do seu consumo de alcol.

* O alcol ocupa unha gran parte da súa enerxía e concentración. Vostede pasa moito tempo bebendo, pensando niso ou recuperándose dos seus efectos. Ten poucos compromisos sociais que non viren ao redor da bebida.

* Bebe a pesar de saber que lle está causando problemas. Por exemplo, vostede recoñece que o seu consumo de alcol é prexudicial para o seu matrimonio, fai que a súa depresión empeore ou lle causa problemas de saúde… pero continúa bebendo de todos os xeitos.

Problemas coa bebida e a negación.

A negación é un dos maiores obstáculos para obter axuda para o abuso do alcol e o alcoholismo. O desexo de beber é tan forte que a mente atopa moitas formas de racionalizar o consumo de alcol, aínda cando as consecuencias son obvias. Impídelle mirar honestamente o seu comportamento e os seus efectos negativos.

Cinco mitos sobre o alcoholismo e o abuso de alcol

Mito 1: Son capaz de deixar de beber en calquera momento que desexe.

Talvez vostede poida… pero o máis probable é que vostede non poida facelo. En calquera caso, é só unha escusa para seguir bebendo. A verdade é que non quere parar. Dicirse a se mesmo que pode deixar de beber faille sentir que vostede ten o control, a pesar de que todas as probas indican o contrario.

Mito 2: O alcol é o meu problema. Eu son o que o sufro, así que ninguén ten o dereito de dicirme que pare.

É certo que a decisión de deixar de beber é cousa súa. Pero vostede estase enganando se pensa que o seu consumo de alcol só faille dano a vostede. O alcoholismo afecta a todo o mundo que lle rodea, sobre todo ás persoas máis próximas a vostede.

Mito 3 : Non bebo todos os días, así que non podo ser un alcohólico, ou eu só bebo viño ou cervexa así que non podo ser un alcohólico.

O alcoholismo non se define polo que consome, cando o bebe ou mesmo a cantidade que bebe. Son os efectos do seu consumo os que definen un problema. Se o seu consumo de alcol está a causar problemas na súa casa ou na súa vida laboral, vostede ten un problema coa bebida.

Mito 4: Non son un alcohólico porque teño un traballo e eu estou ben.

Vostede non ten que ser unha persoa que viva na rúa e esconder unha botella nunha bolsa de papel marrón para ser un alcohólico. Moitos alcohólicos son capaces de manter un traballo, terminar a escola e manter ás súas familias. Algúns mesmo poden ser directivos de empresa. Con todo, isto non significa que vostede non se estea poñendo a si mesmo ou a outros en perigo.

Mito 5: Beber non é tan perigoso como a adicción ás drogas.

O alcol é unha droga, e o alcoholismo é tan prexudicial como a adicción ás drogas. A adicción ao alcol causa cambios no corpo e no cerebro, e a longo prazo o abuso do alcol pode ter efectos devastadores na súa saúde, a súa carreira e as súas relacións. Os alcohólicos atravesan por unha abstinencia física cando deixan de beber.

Efectos do alcoholismo e abuso de alcol.

O alcoholismo e o abuso de alcol pode afectar a todos os aspectos da súa vida. A inxesta prolongada de alcol pode causar serias complicacións de saúde xa que afecta practicamente a todos os órganos do corpo, incluíndo o cerebro. Os problemas co alcol tamén poden danar a súa estabilidade emocional, finanzas, a súa carreira e a súa capacidade de construír e manter relacións satisfactorias. O alcoholismo e abuso do alcol tamén pode ter un impacto negativo na súa familia, amigos e a xente coa que traballa.

Os efectos do abuso de alcol e o alcoholismo nas persoas que amas.

As consecuencias negativas sociais do abuso do alcol poden ser igual de devastadoras que as físicas. Os alcohólicos e os que abusan do alcol teñen máis probabilidades de divorciarse, ter problemas de violencia doméstica, quedar sen traballo e vivir na pobreza.

Pero mesmo se vostede é capaz de ter éxito no traballo ou de manter o seu matrimonio, non pode escapar dos efectos que o abuso de alcol e o alcoholismo ten nas súas relacións persoais. Os problemas coa bebida exercerán unha enorme presión sobre as persoas máis próximas a vostede.

A miúdo, os membros da familia e os amigos próximos senten obrigados a cubrir á persoa co problema de alcoholismo. Finxen que todo está ben e esconder todos os seus medos e resentimentos pode ter un custo enorme. Os nenos son especialmente sensibles e poden sufrir un duradeiro trauma emocional cando un pai ou coidador é un alcohólico.

Obter axuda.

Se vostede está listo para admitir que ten un problema coa bebida, xa deu o primeiro paso. Necesítase unha tremenda forza e coraxe para enfrontarse ao abuso de alcol e ao alcoholismo. Obter axuda é o segundo paso.

Se vostede decide ir a rehabilitación o apoio é esencial. Para recuperarse da adicción ao alcol é moito máis fácil cando se ten xente á súa ao redor que pode apoiarlle, servirlle de consolo e guía. Sen apoio, é fácil volver caer nos vellos patróns cando as cousas póñense difíciles.

Conseguir estar sobrio é só o principio.

A súa recuperación depende do tratamento da saúde mental, a aprendizaxe de estratexias de afrontamiento saudables e aprender a tomar mellores decisións cando aparezan os problemas na vida. Para manterse libre de alcol a longo prazo, tamén terá que facer fronte en primeiro lugar aos problemas subxacentes que conduciron ao seu alcoholismo ou abuso de alcol.

Eses problemas poderían ser a depresión, unha incapacidade para manexar a tensión, un trauma non resolto da súa nenez ou calquera outro problema de saúde mental. Estes problemas poden ser máis prominentes cando xa non utilice o alcol para ocultalos. Con todo, vostede estará nunha posición máis saudable para finalmente abordar e buscar a axuda que necesita.

Como axudar a un ser querido con alcoholismo ou abuso de alcol.

Se un ser querido ten un problema coa bebida, pode estar a loitar cunha serie de emocións dolorosas, como a vergoña, o medo, a ira e a culpa. O problema pode ser tan abafador que parece máis fácil ignoralo e dicir que todo está ben. Pero a longo prazo, negalo será máis prexudicial para vostede, outros membros da familia e a persoa co problema de alcoholismo.

Tratar co alcoholismo dun ser querido pode ser unha montaña rusa emocional. É vital que vostede procure coidar de si mesmo e obter o apoio que necesita. Tamén é importante contar con persoas coas que poidas falar honesta e abertamente acerca do que estás a pasar.

Que non se debe facer?

* Non trate de castigar, ameazar, subornar ou predicar.

* Non trate de ser un mártir. Evite as apelacións emocionais que só poden aumentar os sentimentos de culpa e a compulsión de beber ou usar outras drogas.

* Non cubra ou poña escusas para o bebedor alcohólico. Non trate de protexelo das consecuencias reais do seu comportamento.

* Non asuma as responsabilidades do bebedor alcohólico.

* Non discuta coa persoa cando estea bebida.

* Non trate de beber xunto co alcohólico.

* Por encima de todo, non senta culpable ou responsable da conduta do outro.

* Non pode forzar a alguén a quen ama a deixar de abusar do alcol. A elección depende deles.

* Non espere que a persoa deixe de beber e mantéñase sobrio sen axuda. O seu ser querido necesita tratamento, apoio e novas habilidades de afrontamiento para superar un serio problema de alcoholismo.

* A recuperación é un proceso continuo. A recuperación é un camiño cheo de fochancas, o que require tempo e paciencia. Un alcohólico non se converterá por encantamento nunha persoa diferente. A persoa alcohólica ten que enfrontar os problemas que conduciron ao abuso de alcol.

Admitir que hai un problema grave pode ser doloroso para toda a familia, pero non hai que ter vergoña nin medo. Vostede non está só. O alcoholismo e o abuso de alcol afecta a millóns de familias, de toda clase social, raza e cultura, pero hai axuda e apoio dispoñible para vostede e a súa ser querido.

Cando o seu fillo ten un problema coa bebida.

O descubrimento de que o seu fillo pode ser un alcohólico xera medo, confusión e ira nos pais. É importante manter a calma cando se enfronte ao seu fillo e fágao cando estea sobrio. Explique as súas inquietudes. É importante que o seu fillo senta o apoio dos seus pais.

Cinco pasos que os pais poden tomar:

1) Establecer regras e consecuencias: o seu fillo adolescente debe entender que o consumo de alcol leva unhas consecuencias específicas. Non hai que facer ameazas ocas ou establecer regras que non se poden cumprir. Asegúrese de que o seu cónxuxe está de acordo coas regras e está disposto a facelas cumprir.

2) Supervisar a actividade do seu fillo: pescude os sitios que frecuenta e con quen se xunta. Revise rutinariamente o alcol que garda na súa casa, os posibles agochos que poida estar a usar (mochilas, debaixo da cama, entre a roupa, nun caixón). Se atopa algunha botella explíquelle ao seu fillo que esta falta de privacidade é unha consecuencia da súa actitude autodestructiva.

3) Fomente outros intereses e actividades sociais nel: Expoña ao seu fillo a pasatempos e actividades saudables, como os deportes de equipo, Scouts e clubs despois da escola.

4) Fale co seu fillo acerca dos problemas subxacentes: A bebida pode ser o resultado doutros problemas. O seu fillo ten problemas para encaixar cos demais?… Houbo un cambio recente e importante, como unha mudanza ou un divorcio que lle está causando unha tensión que non pode manexar?…

5) Obteña axuda externa: vostede non ten que facelo só. Os adolescentes a miúdo rebélanse contra os seus pais, pero se escoitan a mesma información doutra persoa cunha autoridade, poden ser máis propensos a escoitar. Trate de buscar a axuda dun adestrador deportivo, médico de familia, un terapeuta ou conselleiro.


Traducir a…

Visitas

contador de visitas

Sígueme no Twiter

A %d blogueros les gusta esto: