Como impacta o coronavirus no consumo de alcol e outras drogas

Como impacta o coronavirus no consumo de alcol e outras drogas


tts

A situación de emerxencia que estamos a vivir obríganos a todos a modificar os nosos hábitos e rutinas, o que nos afecta emocionalmente e pode provocar un aumento do consumo de alcol e outras drogas. A pesar diso, o impacto do confinamento ten características diferentes entre a poboación xeral e a poboación con trastorno por uso de substancias.


1. Como afecta o consumo destas substancias á poboación xeral

O consumo de alcol e outras drogas é habitual que aumente entre a poboación xeral durante as situacións de crises, como a que actualmente estamos a vivir por culpa da COVID-19. O inicio ou aumento do consumo de alcol e outras drogas durante esta etapa crítica pode desencadear un consumo problemático de substancias ou adicción a medio e longo prazo. Hai pouco os medios de comunicación informaron de que se incrementou considerablemente a compra de alcol, especialmente cervexa. Este aumento do consumo pode ser debido a que moitas persoas utilizan o alcol co obxectivo de relaxarse e entreterse mentres están na casa. Ao mesmo tempo, en épocas de crises, tamén crece o consumo de alcol entre as persoas que teñen menos posibilidades de adquirir as drogas que consomen habitualmente, polo que utilizan o alcol para substituír ou paliar as dificultades que iso lles comporta.

Mitos e verdades relacionados co consumo de alcol e outras drogas

A continuación, detallamos unha serie de mitos e verdades sobre o consumo de alcol e outras drogas para reflexionar, previr e tomar conciencia dos motivos que poden causar e motivar este consumo.

Mito: O alcol e as outras drogas relaxan e alivian a tensión

Realidade: Inicialmente o consumo pode xerar estados pracenteiros, pero despois pode:

xerar tensión e ansiedade
alterar o soño
ocasionar problemas de saúde
interferir nas nosas relacións familiares
limitar a capacidade de afrontar os problemas adecuadamente.
Mito: O alcol dá enerxía, activa e anima

Realidade: O alcol é un depresor do sistema nervioso e non é a solución para facer fronte ao aburrimento, a apatía e o desánimo provocado polo confinamento, xa que despois dunha breve sensación de pracer provocaranos máis descontrol nas emocións, fatiga e sentimentos de tristeza.

Mito: Consumir permíteme controlar mellor a situación

Realidade: Ao contrario, o consumo de alcol ou outras drogas limita a capacidade de autocontrol, o que dificulta seguir as esixentes medidas de confinamento e aumenta a probabilidade de contaxio.

Mito: Calma a dor

Realidade: O alcol ou a marihuana non son un recurso que utilizar para acougar a dor de enfermidades crónicas xa existentes, porque o seu consumo pode ter consecuencias graves para a saúde en xeral; ademais, o efecto é moi a curto prazo. Estas substancias poden xerar tolerancia e adicción e o seu consumo crónico aumenta a sensibilidade á dor. Débese evitar recorrer a medicación non prescrita ou aumentar a dose do que se está tomando sen consultar aos profesionais.

Mito: A cervexa non é alcol

Realidade: Unha cana de cervexa ten a mesma cantidade de alcol que unha copa de viño.

Mito: A cervexa quita a sede mellor que a auga

Realidade: A cervexa ten unha porcentaxe elevada de auga, pero o alcol que contén interfere na redución dunha hormona ( vasopresina), o que aumenta a secreción de ouriños. Por tanto, expúlsase máis líquido do que se inxere.

Mito: O alcol é un alimento

Realidade: O alcol aumenta a produción de graxa e non alimenta. Durante o confinamento aconséllase seguir uns bos hábitos alimentarios, sobre todo de consumo de froita e verdura.

Mito: Consumir facilita as relacións sexuais

Realidade: O alcol e outras drogas poden provocar desinhibición nun primeiro momento. Con todo, posteriormente interferen na capacidade sexual e impiden unha relación sexual plena. O consumo de alcol e drogas durante o confinamento pode inducir a practicar cibersexo ou sexting (envío de mensaxes sexuais) impulsivamente e expoñerse máis que se non se consome.

Mito: Se non consumo cada día, non teño un problema

Realidade: O dano provocado polo consumo relaciónase tanto coa cantidade como coa intensidade. É máis prexudicial beber grandes cantidades concentradas en pouco tempo.

Mito: O alcol e outras drogas axudan a durmir

Realidade: É posible que a ansiedade, o medo e o cambio de rutina producidos pola situación extraordinaria do momento provóquennos alteracións á hora de durmir. Recorrer a calquera substancia alterará a calidade do soño.

Mito: O consumo mata o virus

Realidade: Ningún estudo científico ha confirmado este rumor. O consumo excesivo de alcol diminúe as capacidades das defensas do organismo.

Mito: O alcol é bo para a saúde

Realidade: O seu consumo produce problemas físicos que poden representar un risco se se sofre a COVID-19.

Mito: Durante o confinamento non hai presión social

Realidade: A través das redes sociais circulan moitas mensaxes que convidan o consumo.

Mito: Durante a crise teño que aumentar a miña medicación psiquiátrica

Realidade: É importante seguir as pautas acordadas co médico. No caso de que sexa necesario, débese contactar telefonicamente con el.

Mito: O tabaco non é unha droga e calma a ansiedade

Realidade: O tabaco é unha droga estimulante e non calma a ansiedade senón a síndrome de abstinencia producido polo propio consumo.
Non só a cantidade do consumo é indicativo de problemática senón tamén se se consome para obter un efecto, paliar ou cambiar o estado psíquico (para animarse ou relaxarse) ou ben se se necesita beber para relacionarse cos demais ou para facer fronte a situacións adversas ou dificultades persoais.

Cando se debe buscar a axuda dun profesional?

Recoméndase prestar atención a calquera cambio no consumo de alcol ou outras drogas. No caso de que o consumo xere problemas, detéctese un incremento do consumo, ou das alteracións mentais, físicas ou sociais producidas por leste, é importante tentar reducir aos poucos a cantidade e frecuencia de consumo de alcol ou outras drogas. Se isto non é posible, deberíase tentar non seguir incrementando o consumo e solicitar axuda ao centro de referencia.

2. Recomendacións para pacientes con trastornos por consumo de substancias

A COVID-19 pode impactar de diferentes formas en persoas que teñan ou que tivesen problemas co consumo de alcol ou outras drogas.

As persoas con problemas relacionados co consumo de substancias poden ter máis probabilidade de experimentar malestar emocional durante a corentena. E, por outra banda, as persoas con máis malestar emocional corren máis risco de desenvolver unha adicción durante esta época de crise sanitaria.

É importante que as persoas que conseguisen deixar de consumir alcol e outras substancias manteñan a súa motivación e busquen novas estratexias para manter rutinas saudables e previr recaídas, xa que as medidas de confinamento poden provocar tensión e dificultades emocionais.

De modo similar, é posible que moitas persoas víronse afectadas polas medidas establecidas nos centros de atención e seguimento ( CAS), onde as visitas presenciais e as terapias grupais anuláronse.

Ante esta situación de pandemia, medidas como espaciar ou reducir os controis de ouriños, a prolongación da duración do tratamento no domicilio e a frecuencia de dispensación de metadona, poden afectar de maneira significativa a estas persoas.

Pero non deben implicar que o tratamento se abandone ou quede anulado, pódense facer as visitas por vía telefónica e contactar cos profesionais chamando ao CAS de referencia.

As persoas con trastornos por consumo de substancias teñen un risco máis alto de afectación polo coronavirus SARS- CoV-2.

A COVID-19 afecta particularmente os pulmóns, por tanto, o risco de sufrir problemas de saúde aumenta entre persoas que fuman tabaco, cannabis ou outras drogas. As persoas consumidoras de opiáceos corren máis risco de sufrir complicacións da COVID-19 debido para o efecto da droga a nivel respiratorio e pulmonar, e un risco maior en casos de sobredoses. O consumo de cocaína tamén provoca o constrinximento dos vasos sanguíneos, o que pode xerar problemas pulmonares e respiratorios.

É posible que por culpa da corentena sexa máis difícil conseguir substancias para algúns usuarios, o que pode provocar:

Cadros de abstinencia.
Aumento do malestar emocional.
Máis problemas sociais.


Se algunha persoa sospeita que se contaxiou da COVID-19 debe comunicar ao profesional sanitario a súa situación con respecto ao consumo de substancias, para que se teñan en consideración posibles complicacións e alteracións.


Efectos do alcol a longo prazo sobre o cerebro


iSpeech

Cando unha persoa adicta á bebida converte o seu consumo nun acto recorrente, as consecuencias do alcol a longo prazo poden chegar a ser permanentes.

O alcoholismo é unha das enfermidades máis graves que existen en cuestión de adiccións, e o órgano máis afectado sempre é o cerebro.

Xeración de trastornos emocionais

O consumo de alcol altera o funcionamento do cerebro. E por tanto, cando unha persoa se emborracha non pode actuar de modo normal debido os efectos que este provoca sobre as neuronas e os receptores cerebrais da información. Nesta situación tenden a aparecer trastornos emocionais, como a depresión ou a ansiedade. Beber demasiado fai que diminúan os niveis de serotonina, un neurotransmisor que xestiona o estado de ánimo dos individuos. Cando o hábito de beber chega a converterse nun acto recorrente, as consecuencias do alcol sobre a personalidade transfórmanse en trastornos emocionais. Acto seguido, o adicto sofre cambios psicolóxicos continuos baseados en pensamentos negativos.

Impedimento do desenvolvemento cerebral

A tendencia para beber alcol converteuse cos anos nun hábito cada vez máis frecuente nos mozos e os menores de idade. Un consumo social que sen control nin responsabilidade suficientes poden crear graves consecuencias na súa saúde. Unha delas é a parálise e/ou limitación do desenvolvemento cerebral en persoas de idade temperá, como os adolescentes. As consecuencias do alcol sobre o cerebro dos menores de idade pode crear serias alteracións. Deste xeito, poden aparecer déficits importantes que afectan as súas capacidades cognitivas e ás funcións motoras. Impídese pois, o funcionamento normal do corpo e o cerebro que acaba afectando á conduta. A longo prazo, este feito repercute na aprendizaxe e a memoria.

Destrución das neuronas

Os efectos daniños do alcol afectan a calquera idade, pero teñen un impacto maior nos adolescentes. Debido a que o seu cerebro aínda non está desenvolvido, a substancia incide con máis posibilidade de risco sobre a súa rede neuronal. O consumo habitual impide o desenvolvemento de novas células. Por tanto, ao pasar máis tempo coa adicción, o número de neuronas que se crean é inferior ao habitual durante a etapa de crecemento e maduración.

Danos cerebrais severos

Un dos principais afectados polas consecuencias do alcol a longo prazo é o hipocampo. Unha rexión cerebral que se encarga de almacenar a memoria e os novos datos. O que pasa cando un adolescente se emborracha é que esta sección do cerebro pode quedar danada parcial ou totalmente impedindo a súa capacidade para manter ou incrementar a memoria. Aínda deixando a adicción é posible que os danos se manteñan ou se volvan crónicos.

Episodios de psicoses

O consumo de altas doses de alcol ou o hábito frecuente pode levar a sufrir episodios de psicoses. Un estado emocional que se traduce en múltiples alucinacións, paranoias e ilusións. Do mesmo xeito, se unha persoa deixa de beber repentinamente pode padecer o delirium tremens ou síndrome de abstinencia do alcol. Un trastorno conductual que nos individuos cun longo historial de alcoholemia tamén leva a un estado psicolóxico negativo.


Ansiedade despois de beber alcol.


iSpeech.org

Estas son as causas polas que as persoas experimentan ansiedade despois de beber alcol.

Especialistas advertiron que beber alcol é máis perigoso que a éxtase e o LSD. O corpo rexistra un desequilibrio nas substancias químicas do cerebro que conducen á ansiedade.
Despois dun día difícil no traballo, unha discusión coa parella ou calquera outro problema, é común que a xente recorra ao alcol debido a que se ten a crenza de que xera certa sensación de tranquilidade e felicidade momentánea. Con todo, a ansiedade e o consumo de bebidas alcohólicas están máis relacionadas entre si do que cremos.
De acordo con David Nutt, profesor de neuropsicofarmacología no Imperial College de Londres, o alcol é máis perigoso que a éxtase e o LSD. Cando unha persoa inxere calquera tipo de licor, se inhibe a actividade das células nerviosas, así o explicou o especialista ao medio británico The Guardian.

As dúas primeiras copas teñen un efecto adormecedor pois o cerebro se calma, reducindo a excitación ao facer que se disparen menos neuronas. Por iso as persoas se senten felices ao beber.

Cando se chega á terceira ou cuarta copa, xérase outro efecto no cerebro mediante o cal se empeza a bloquear o glutamato, principal transmisor excitador no cerebro. A redución deste neurotransmisor tradúcese en menos ansiedade, por iso cando alguén se emborracha sente menos ansiosa que cando só tomou un par de bebidas. En resumo, xera un estado de "felicidade".

O seguinte que ocorre é que o corpo rexistra este desequilibrio nas substancias químicas do cerebro e tenta corrixilo.

Cando alguén se atopa bébedo, o corpo busca reducir os niveis do acedo gamma- aminobutírico ( GABA) á normalidade e incrementar o glutamato. Por tanto, cando se deixa de beber, o corpo termina cunha función de GABA baixa e un aumento no glutamato, situación que conduce á ansiedade.

Segundo explicou David Nutt , o alcol tamén conduce a convulsións, polo que as persoas chegan a ter problemas de abstinencia. O cerebro tarda polo menos un día en volver ao seu estado normal, e mesmo anos.

Os desequilibrios no neurotransmisor e o glutamato non son o único problema. O alcol tamén causa un incremento da noradrenalina, coñecida como a hormona da loita ou huída. De acordo co especialista, esta hormona "suprime a tensión cando se bebe por primeira vez e auméntao na abstinencia".

Ademais das causas relacionadas cos procesos químicos, hai unha causa crave derivada da imposibilidade de lembrar as cousas que se dixeron e fixeron baixo os efectos do alcol. E é que cando o glutamato bloquéase, o cerebro queda incapacitado para lembrar.
A ansiedade xerada pola inxesta de alcol non afecta a todos da mesma maneira. Un estudo publicado na revista Personality and Individual Differences arroxou que as persoas máis tímidas rexistraban niveis moito máis altos de ansiedade ao día seguinte de haber bebido, que as persoas máis extrovertidas.

A investigación apuntou a que, posiblemente, os niveis Gaba sexan máis baixos de forma natural nas persoas tímidas, polo que a súa ansiedade ao día seguinte é maior. Outra teoría apunta a que é un efecto psicolóxico, debido a que este tipo de persoas son máis propensas a repasar as accións cometidas.

Por tanto, débese evitar beber ante unha situación de tensión, pois as persoas evitan enfrontar e solucionar o problema.

 


  • 0

COMPRENDENDO A ADICCIÓN


https://www.ispeech.org

Para poder entender con maior obxectividade e claridade o problema do alcoholismo, debemos previamente comprender porqué se chega a depender do alcol.

Apartando as ideas de vicio, inmoralidade, perversión, etc., que etiqueta parte da sociedade por descoñecemento desta enfermidade á maior parte das persoas con problemas de bebida.

É importante por iso sinalar, que unha adicción é unha dependencia cara a unha substancia, actividade ou relación que arrastra á persoa adicta lonxe de todo o demais que lle rodea. As adiccións son “dependencias” con graves consecuencias na vida real que deterioran, afectan negativamente, e destrúen relacións sociais, familiares e laborais, afecta á saúde (física e mental), e destrúe a capacidade de levar unha vida con normalidade.

En consecuencia, un adicto é unha persoa “dependente” do tóxico que domina os seus pensamentos e desexos e dirixe o seu comportamento ou conduta, e que co tempo chega a ser a prioridade na súa vida.

Nin familia, nin traballo, nin amigos, nin nada se antepon ao alcol.

A adicción é unha enfermidade na cal o adicto está desesperado e ten pouco poder sobre o dominio da situación. Son moitas as crenzas que existen sobre a orixe das adiccións, pero non cabe dúbida que as principais causas que poden explicar estas condutas (alcoholismo, drogodependencias, ludopatía, etc.), inflúen unha serie de factores que a longo prazo son determinantes, como é a súa personalidade e a súa contorna social e cultural, poida que xeneticamente nalgúns casos tamén teña algo que ver. Definir exactamente o que se entende por adicción non é simple, moita xente asocia a miúdo a adicción unicamente co alcol ou co abuso das drogas, pero está claro que os comportamentos adictivos van máis aló. De feito a clave da “adicción” é unha necesidade ou dependencia obsesiva e compulsiva cara a unha substancia, un obxecto, unha relación, unha actividade ou unha cousa. De acordo con isto, é realista e apropiado dicir que calquera pode ser adicto a case calquera cousa. Un alcohólico non se converte niso da noite para a mañá, non sae da súa casa un día e decide facerse adicto ao alcol, existe unha progresión na que primeiro se realizan condutas e experiencias e posteriormente poden converterse en adiccións, ademais esta enfermidade é a máis “democrática” xa que igual pode ”enganchar” a mulleres, homes, altos, baixos, albaneis, catedráticos,  avogados, xuíces, feos, guapas, gordos, fracos..etc.

Ninguén esta libre de ser enganchado no inferno do alcoholismo se consome alcol.

Nesta adicción, o uso e abuso repetido crea unha “tolerancia” pola cal se necesita cada vez máis cantidade para sentir a mesma sensación que ao principio, e ten que utilizar o alcol non para estar ben, senón para non sentirse mal, e con esa actitude imos xerando unha “dependencia”, e tamén existe a chamada Síndrome de Abstinencia que pode ter consecuencias graves, ao deixar de tomar alcol veñen síntomas que se deben facer con axuda dun médico e a medicación que corresponda. Tamén sabemos como se pode vencer a adicción, moitísimas persoas están a ser axudadas na súa recuperación en Asociacións onde se lles tende a man e dáselle información sobre a súa enfermidade, pero sempre imos parar ao mesmo sitio, se o enfermo non quere deixar de beber non hai nada que facer.


  • 0

CONCLUSIÓNS “II XORNADAS GALEGAS SEN ALCOL”


iSpeech

Rematan aquí case dous dias intensos, nos que temos que agradecer, o primeiro vosa presenza, a vosa magnifica resposta a esta convocatoria; do mesmo xeito que a todos os relatores, que nos brindaron as súas achegas, cumprindo, con fartura, coas nosas espectativas.

De todos puidemos aprender algo, algo non, MOITO.

Ensináronnos que aos nosos mozos temos que brindarlles acompañamento no seu crecemento persoal, aínda a risco de equivocarnos; que o labor preventivo hai que traballalo dia a dia.
Que na nosa enfermidade, ás veces, somos nós mesmos os que a estigmatizamos, que hai que desterrar o sentimento de culpabilidade.
Na súa abordaxe somos necesarios todos, aprender unha nova forma de vivir require que se aborde un tratamento íntegro de toda a familia ou contorna; e poñer en valor, gran valor, a importancia da axuda do grupo.
Vivir xunto ao alcol é moi duro, pero deixáronnos unha mensaxe de esperanza, constancia e fortaleza.
Aprendemos que volver ao inferno nunca debe ser unha opción, porque sabemos que a nosa enfermidade foi moi ben definida como incurable, progresiva e mortal.
A súa abordaxe con intentos de solucións ineficaces mantén o problema e convértao nun circulo vicioso, por iso, iniciar o camiño adecuado neste proceso é tan difícil, e temos que saber que pode suceder o que non queremos A RECAIDA, deixandonos unha profunda sensación de fracaso.
Coidado, o que alguén recaia non significa que non queira deixar de beber, é a virulencia da enfermidade e a peculariedad de cada un de nós o que o marca, e ten que servirnos para aprender, aprender a perdoarse a un mesmo, para lograr liberarnos do sentimento de culpa e aceptarnos tal cal somos.
E por último, pero non menos importante; sempre hai algo novo que aprender e hoxe vimos como outras enfermidades, como o TDAH pode incidir, que non xustificar, como esas persoas poden desenvolver unha dependencia, que o que fai é complicar mais a súa patoloxia.

Mª José Fabeiro Mouriño
Secretaria de FARGA

GALERIA FOTOGRAFICA

"II XORNADAS GALEGAS SEN ALCOL"

O pase de diapositivas require JavaScript.


  • 0

Día Mundial Sin Alcohol. C.A.A.R.F.E. Hospital 12 de Octubre.


iSpeech

O pasado 16 de Novembro e con motivo da celebración do Día Mundial Sen Alcol, a Confederación de Alcohólicos, Adictos en Rehabilitación e Familiares de España, C.A.A.R.F.E., levou a cabo distintas actividades no Hospital 12 de Octubre de Madrid.

Unha delas foi a mesa de traballo por parte de enfermos alcohólicos e familiares, estando F.A.R.G.A. representada nesta actividade por Dª. Pamela Díaz Sixto, pertencente a Asociación de persoas alcohólicas rehabilitadas A.D.I.A.N.T.E. de As Pontes.

Parabéns e moitas grazas pola túa colaboración aportando a túa testemuña e o exemplo de superación, animando a tod@ aquel que precise de axuda para afrontar esta enfermidade coa mensaxe de que non están sós/soas, que é posible e que hay saída. 

Vídeo da súa intervención

 

¡SE QUERES..... PODES!


  • 0

15 de Novembro. Día Mundial Sen Alcol. Alcol e Sociedade.


iSpeech.org

SER ALCOHÓLICO NA SOCIEDADE ACTUAL

Hoxe en día, no noso país, falar sobre a dependencia ao alcol convértese nun tema canto menos, delicado.

Existe e sempre existiu, unha gran tolerancia social ante o consumo de bebidas alcohólicas.

Desde hai moito tempo, o consumo de alcol en España caracterizouse por gozar dunha ampla legitimización sociocultural. Este feito, contribuíu excesivamente para que o consumo desta droga percibísese como algo normal e habitual na maioría da poboación. A pesar de que, na década dos 70 aproximadamente, xa había unha gran consideración sobre os prexuízos que provocaba o alcol a nivel individual, social e sanitario. En contraposición á alarma social e o rexeitamento que xera o consumo das drogas ilegais (cocaína, heroína…) existe aínda unha importante aceptación social fronte ao consumo de alcol.

Parece que todo o mundo coñece os riscos e efectos negativos que se atribúen ao consumo da maior parte das drogas ilegais, pero, ao mesmo tempo, frivolízase sobre os efectos asociados ao consumo de alcol, a pesar da elevada mortalidade.

Desafortunadamente, vivimos no país no que rexeitar unha copa é de mal gusto ou signo de mala educación. Aínda que, non ocorre o mesmo se rexeitamos un cigarro. Unha persoa pode expresar libremente que non fuma e non hai ningún problema, incluso o receptor responderalle gustosamente: “Que ben que deixes", "Fumar é moi malo", "Eu estou a tentar deixalo”. Pero se un comenta en público que non bebe alcol…parece que o receptor non sexa capaz de entender ben esa mensaxe, e é aí cando se provoca o aluvión de preguntas e as constantes insistencias.

¿Por que non bebes?, ¿Que pasa?, ¿Seica estás enfermo?

Esta é a realidade que existe e estas son as situacións ás que se teñen que enfrontar os enfermos alcohólicos, sobre todo, ao principio do seu inicio do tratamento de deshabituación.

Ademais disto, cando paseamos polas rúas podemos comprobar que a cada paso hai un bar ofrecendo bebida máis barata cada día, publicidade nos medios de comunicación (televisión, radio, internet…), valos con reclamos publicitarios…centos e centos de disparadores aos que teñen que enfrontarse os enfermos día a día. Algo que podería parecer fácil para calquera cidadán, pero para nós é realmente moi complicado e non resulta tan sinxelo. Vivimos no país onde é máis que habitual quedar para tomarse unha cervexa que quedar para ir ao cinema. Onde ao dicir que es alcohólico xera incomprensión e algunhas veces rexeito. Onde, a pesar de vivir na era da sobreinformación, hai moito descoñecemento sobre os danos que xera o alcol a todos os niveis. Os adictos, sobre todo os alcohólicos, atópanse desprotexidos, ante unha sociedade que non fai outra cousa que fomentar o consumo.

Pouca prevención e pouca conciencia social.

Existen moitas etiquetas e estigmatización en canto a esta enfermidade. Cando parece que hai intereses económicos polo medio, parece que os máis cómodo sexa mirar cara a outro lado. A pesar de que o contexto social e cultural no que se desenvolven as relacións dos cidadáns coas bebidas alcohólicas favorece o uso das mesmas, é certo que se produciron nos últimos anos algúns progresos significativos, pero aínda queda moito traballo por facer, sobre todo por parte das institucións que deben ter menos tolerancia co consumo de menores e levar as leis a machada aplicándoa a todo aquel que non as cumpra e por último a todos os cidadáns que cando vexan a unha persoa tirada na rúa cunha caixa de cartón, sucio e pestilente, que saiban que detrás se oculta unha vida chea de soidade e silencios, unha vida dura, gris e que o odia, quizá e estou seguro que el non sabe explicar como chegou ata alí e a estar nesa situación, pero os que sabemos o que é unha adicción e unha persoa enferma; non pasamos polo seu lado e gardamos silencio; porque sabemos que detrás de tanto sufrimento hai un ser humano que por circunstancias da vida está nesa situación e ao que hai que axudar tendéndolle unha man porque é un enfermo alcohólico.


Taller de Prevención de Alcol e Drogas


iSpeech

Continuamos coa nosa colaboración no Centro de Educación Especial Avelino Montero de Pontevedra.

Este mes de Outubro comezamos co primeiro módulo dun taller de sensibilización e información para previr o consumo de alcol e drogas que continuará durante os meses de Novembro e Decembro.
Informaremos sobre os efectos, riscos e consecuencias do seu uso/abuso, así como de coñecer os mitos e crenzas erradas presentes na nosa sociedade sobre o seu consumo, facilitando a percepción do risco en todos os aspectos.

Un taller que foi moi ben acollido por parte d@s moz@s e d@s monitor@s encargad@s de impartilo.

Moitas grazas a tod@s.

 

 


Batalla ao alcol


british tts

A Comisión Mixta Congreso-Senado para o “Estudo do Problema das Drogas” aprobou recentemente o informe que será o xerme dunha nova lei ‘ antibotellón’.

O texto recolle a prohibición do botellón e contempla multas para os pais cuxos fillos menores de idade sexan pillados bebendo alcol; prohibe tamén a venda de bebidas alcohólicas en gasolineiras, cinemas e parques recreativos; e contempla a clausúra dos locais e comercios que vendan alcol a menores. Un proxecto ambicioso que a tramitación parlamentaria descafeinará, pero que, aínda que chega tarde, chega, e co acordo alcanzado declárase a “batalla ao alcol”.

O consumo de alcol está fortemente arraigado na cultura das nosas sociedades desde sempre, utilizándose en multitude de situacións persoais, familiares e sociais. Nestes últimos anos o seu consumo maniféstase con maior intensidade nas festas e eventos asociados ao lecer da xente máis nova. Este fenómeno ten os seus efectos máis visibles no fenómeno do “botellón” ao redor dun parque urbano, as fins de semana; ou nas festas locais en derredor dun ou varios automóbiles desde cuxos maleteiros se abastece ao grupo de distintas bebidas, polo xeral, alcohólicas.

As causas que están a contribuír a que se estea incrementando o consumo de alcol entre a mocidade son moi diversas e moitas delas converxen á hora de profundar no problema: desde un déficit de información sobre os efectos de alcol no organismo e a baixa eficacia das políticas preventivas; ata unha ausencia de programas de lecer alternativo para a mocidade; unha educación familiar permisiva ou a carestía da vida, o que empuxa á procura de novas fórmulas máis compulsivas e perigosas de consumo. Un grave problema que vai ocasionar que no futuro teñamos algunha ou varias xeracións de alcohólicos, se isto non se corrixe e tómanse medidas que fornezan efectos.

O consumo inadecuado de alcol converteuse en España e Europa nun grave problema de saúde pública.

Este hábito asóciase con máis de 60 enfermidades tanto de tipo físico como mental. Os adolescentes son máis sensibles para os efectos do alcol, están máis indefensos fronte ás adiccións, máis expostos a sufrir danos neurolóxicos irreparables e son susceptibles de adoptar baixo os seus efectos condutas de risco moi grave. O informe acordado contempla o establecemento dun rexistro clínico dos menores que inclúa os seus ingresos hospitalarios por alcol.

As consecuencias non só as sofre quen o consome, senón que os seus efectos tamén inciden na súa contorna máis próxima, no ámbito laboral e na sociedade no seu conxunto.

Non hai que esquecer que a causa de morte máis frecuente entre os 18 e os 24 anos é o accidente de tráfico con intoxicación etílica do condutor.

As políticas desenvoltas no noso país para atallar o consumo de alcol susténtanse na mellora das políticas preventivas e da información. As primeiras instrumentalízanse a través dos equipos de Atención Primaria de saúde; e as segundas, a través de campañas institucionais. Con todo, son insuficientes por si mesmas. Bótase en falta tanto medidas de carácter educativo como restritivas de consumo que complementen as anteriores.

Só coa interacción conxunta de todas elas poderase frear aos poucos os seus efectos adversos.

A educación é necesaria desde idade temperá, tanto no ámbito da escola como da familia. Unha materia regrada de educación para a saúde compensaría no longo prazo o investimento realizado, non só neste ámbito senón tamén noutros moitos. Unha materia que debese ser impartida polos profesionais do sistema sanitario no marco dun convenio de colaboración entre os sistemas de saúde e educativos.

As medidas restritivas para o colectivo de adolescentes son necesarias. Non só hai que endurecer as sancións polo consumo de alcol na vía pública, senón restrinxir o consumo de alcol para menores de 18 anos. O Goberno, na anterior lexislatura, viuse obrigado a retirar a Lei do Viño ao non contar cun amplo consenso social. Todos lembramos as palabras dalgún relevante líder político, dicindo “viva o viño” en clara oposición á política responsable do Goberno, pero no tempo transcorrido o problema foise agravando, ou polo menos esa é a miña percepción.

O impulso de novo unha lei de carácter básico que regule o consumo de bebidas alcohólicas orientada a diminuír o consumo de alcol especialmente nos colectivos máis vulnerables da sociedade é urxente. O consenso político é máis que desexable, sobre todo cando corremos o risco de contar con futuras xeracións de alcohólicos, se non se cambia a cultura e hábitos de consumo ligados especialmente á forma de lecer. De momento, deuse un gran paso.

Fonte: O caderno de Juan Luís Gordo


Os grupos de axuda mutua G.A.M.


iSpeech.org

Un Grupo de Axuda Mutua ( GAM) é un espazo no cal diversas persoas que comparten un mesmo problema ou dificultade reúnense para tentar superar ou mellorar a súa situación.

Xorden da idea de que toda persoa, coas súas habilidades e a súa experiencia persoal, ten unha valiosa capacidade para axudar aos demais e, por extensión, axudarse a si mesma; as persoas que participan nos GAM fano de forma voluntaria e en ausencia dun profesional dentro do grupo, aínda que pode dar apoio puntual sempre que o grupo solicíteo, de maneira que son os membros do grupo os que constitúen o espazo e é o propio grupo quen toma as decisións por maioría democrática ( FAAUSM, 2014).

Os GAM son un movemento que se caracteriza pola existencia de reciprocidad horizontal, simétrica e xeneralizada entre os seus membros, para iso é necesario que estes se vexan a si mesmos como equivalentes; en principio, o problema de saúde común establece unha equivalencia que permite deixar en segundo plano a diversidade individual e social dos compoñentes do grupo ( Wituk, Shepherd, Slavich, Warren, Meissen, 2000). A adicción a diferentes substancias é unha área pioneira na creación de grupos de autoaxuda ou GAM.

O obxectivo dos GAM é dar apoio aos integrantes, e levar a situación o mellor posible mediante (FAAUSM, 2014):

• Coñecer o trastorno mental que sofren e ofrecer un espazo para falar sobre os problemas que comporta ou as decisións que se deben tomar.

• Resolver os problemas e incrementar a autoestima co obxectivo de ter control sobre a vida.

• Compartir experiencias

• Comprender mellor a experiencia vivida e aprender a verbalizar e a pedir axuda.

• Descubrir recursos persoais

• Escoitar aos/as demais participantes do grupo. Axudar a outros, dar apoio.

• Contar cun espazo de confidencialidade e confianza para expresarse con liberdade sen ser xulgado/a.

• Relacionarse con outras persoas que teñen as mesmas dificultades. Non sentirse só/a.

As principais funcións dos Grupos de Axuda Mutua son ( FAAUSM, 2014):

1. Os membros do grupo intercambian experiencias comúns

2. O grupo proporciona apoio emocional

3. Intercámbiase información, consello e educación

4. No grupo favorécese a reestruturación cognitiva. Amplíase o rango de percepcións alternativas aos problemas e accións para manexalos
5. O grupo cumpre funcións de socialización e de participación na comunidade.

6. As accións realízanse conxuntamente. Todos os membros son participantes activos.

7. O grupo promove sentimentos de control, autoconfianza e autoestima.

Os GAM no campo das adiccións son de relevancia dado o estigma e autoestigma que comporta sufrir un trastorno relacionado co uso de substancias.

Como se comentou anteriormente, estas persoas deben facer fronte a un estigma que é máis elevado que o dunha persoa que ten outro tipo de trastorno mental. Por iso, os GAM no campo das adiccións poden ser de moito apoio. Non unicamente poden contribuír a aumentar a autoestima e autoeficacia de cada un dos participantes, aspectos que son mermados coa interiorización dos estigmas contorna ás persoas consumidoras, senón que ademais poden potenciar o tecer relacións sociais de calidade, crear espazos de confianza e seguridade e conformar en se un escenario para a recuperación.

Fonte: RIOD 2019


Traducir a…

Visitas

contador de visitas

Sígueme no Twiter

A %d blogueros les gusta esto: