Category Archives: Blogue

Ansiedade despois de beber alcol.


iSpeech.org

Estas son as causas polas que as persoas experimentan ansiedade despois de beber alcol.

Especialistas advertiron que beber alcol é máis perigoso que a éxtase e o LSD. O corpo rexistra un desequilibrio nas substancias químicas do cerebro que conducen á ansiedade.
Despois dun día difícil no traballo, unha discusión coa parella ou calquera outro problema, é común que a xente recorra ao alcol debido a que se ten a crenza de que xera certa sensación de tranquilidade e felicidade momentánea. Con todo, a ansiedade e o consumo de bebidas alcohólicas están máis relacionadas entre si do que cremos.
De acordo con David Nutt, profesor de neuropsicofarmacología no Imperial College de Londres, o alcol é máis perigoso que a éxtase e o LSD. Cando unha persoa inxere calquera tipo de licor, se inhibe a actividade das células nerviosas, así o explicou o especialista ao medio británico The Guardian.

As dúas primeiras copas teñen un efecto adormecedor pois o cerebro se calma, reducindo a excitación ao facer que se disparen menos neuronas. Por iso as persoas se senten felices ao beber.

Cando se chega á terceira ou cuarta copa, xérase outro efecto no cerebro mediante o cal se empeza a bloquear o glutamato, principal transmisor excitador no cerebro. A redución deste neurotransmisor tradúcese en menos ansiedade, por iso cando alguén se emborracha sente menos ansiosa que cando só tomou un par de bebidas. En resumo, xera un estado de "felicidade".

O seguinte que ocorre é que o corpo rexistra este desequilibrio nas substancias químicas do cerebro e tenta corrixilo.

Cando alguén se atopa bébedo, o corpo busca reducir os niveis do acedo gamma- aminobutírico ( GABA) á normalidade e incrementar o glutamato. Por tanto, cando se deixa de beber, o corpo termina cunha función de GABA baixa e un aumento no glutamato, situación que conduce á ansiedade.

Segundo explicou David Nutt , o alcol tamén conduce a convulsións, polo que as persoas chegan a ter problemas de abstinencia. O cerebro tarda polo menos un día en volver ao seu estado normal, e mesmo anos.

Os desequilibrios no neurotransmisor e o glutamato non son o único problema. O alcol tamén causa un incremento da noradrenalina, coñecida como a hormona da loita ou huída. De acordo co especialista, esta hormona "suprime a tensión cando se bebe por primeira vez e auméntao na abstinencia".

Ademais das causas relacionadas cos procesos químicos, hai unha causa crave derivada da imposibilidade de lembrar as cousas que se dixeron e fixeron baixo os efectos do alcol. E é que cando o glutamato bloquéase, o cerebro queda incapacitado para lembrar.
A ansiedade xerada pola inxesta de alcol non afecta a todos da mesma maneira. Un estudo publicado na revista Personality and Individual Differences arroxou que as persoas máis tímidas rexistraban niveis moito máis altos de ansiedade ao día seguinte de haber bebido, que as persoas máis extrovertidas.

A investigación apuntou a que, posiblemente, os niveis Gaba sexan máis baixos de forma natural nas persoas tímidas, polo que a súa ansiedade ao día seguinte é maior. Outra teoría apunta a que é un efecto psicolóxico, debido a que este tipo de persoas son máis propensas a repasar as accións cometidas.

Por tanto, débese evitar beber ante unha situación de tensión, pois as persoas evitan enfrontar e solucionar o problema.

 


Prevención do CORONAVIRUS en español

Category : Blogue


iSpeech
Click no enlace para acceder ao libro.

Libro de prevención del CORONAVIRUS traducido al español..pdf


  • 0

15 de Novembro. Día Mundial Sen Alcol. Alcol e Sociedade.


iSpeech.org

SER ALCOHÓLICO NA SOCIEDADE ACTUAL

Hoxe en día, no noso país, falar sobre a dependencia ao alcol convértese nun tema canto menos, delicado.

Existe e sempre existiu, unha gran tolerancia social ante o consumo de bebidas alcohólicas.

Desde hai moito tempo, o consumo de alcol en España caracterizouse por gozar dunha ampla legitimización sociocultural. Este feito, contribuíu excesivamente para que o consumo desta droga percibísese como algo normal e habitual na maioría da poboación. A pesar de que, na década dos 70 aproximadamente, xa había unha gran consideración sobre os prexuízos que provocaba o alcol a nivel individual, social e sanitario. En contraposición á alarma social e o rexeitamento que xera o consumo das drogas ilegais (cocaína, heroína…) existe aínda unha importante aceptación social fronte ao consumo de alcol.

Parece que todo o mundo coñece os riscos e efectos negativos que se atribúen ao consumo da maior parte das drogas ilegais, pero, ao mesmo tempo, frivolízase sobre os efectos asociados ao consumo de alcol, a pesar da elevada mortalidade.

Desafortunadamente, vivimos no país no que rexeitar unha copa é de mal gusto ou signo de mala educación. Aínda que, non ocorre o mesmo se rexeitamos un cigarro. Unha persoa pode expresar libremente que non fuma e non hai ningún problema, incluso o receptor responderalle gustosamente: “Que ben que deixes", "Fumar é moi malo", "Eu estou a tentar deixalo”. Pero se un comenta en público que non bebe alcol…parece que o receptor non sexa capaz de entender ben esa mensaxe, e é aí cando se provoca o aluvión de preguntas e as constantes insistencias.

¿Por que non bebes?, ¿Que pasa?, ¿Seica estás enfermo?

Esta é a realidade que existe e estas son as situacións ás que se teñen que enfrontar os enfermos alcohólicos, sobre todo, ao principio do seu inicio do tratamento de deshabituación.

Ademais disto, cando paseamos polas rúas podemos comprobar que a cada paso hai un bar ofrecendo bebida máis barata cada día, publicidade nos medios de comunicación (televisión, radio, internet…), valos con reclamos publicitarios…centos e centos de disparadores aos que teñen que enfrontarse os enfermos día a día. Algo que podería parecer fácil para calquera cidadán, pero para nós é realmente moi complicado e non resulta tan sinxelo. Vivimos no país onde é máis que habitual quedar para tomarse unha cervexa que quedar para ir ao cinema. Onde ao dicir que es alcohólico xera incomprensión e algunhas veces rexeito. Onde, a pesar de vivir na era da sobreinformación, hai moito descoñecemento sobre os danos que xera o alcol a todos os niveis. Os adictos, sobre todo os alcohólicos, atópanse desprotexidos, ante unha sociedade que non fai outra cousa que fomentar o consumo.

Pouca prevención e pouca conciencia social.

Existen moitas etiquetas e estigmatización en canto a esta enfermidade. Cando parece que hai intereses económicos polo medio, parece que os máis cómodo sexa mirar cara a outro lado. A pesar de que o contexto social e cultural no que se desenvolven as relacións dos cidadáns coas bebidas alcohólicas favorece o uso das mesmas, é certo que se produciron nos últimos anos algúns progresos significativos, pero aínda queda moito traballo por facer, sobre todo por parte das institucións que deben ter menos tolerancia co consumo de menores e levar as leis a machada aplicándoa a todo aquel que non as cumpra e por último a todos os cidadáns que cando vexan a unha persoa tirada na rúa cunha caixa de cartón, sucio e pestilente, que saiban que detrás se oculta unha vida chea de soidade e silencios, unha vida dura, gris e que o odia, quizá e estou seguro que el non sabe explicar como chegou ata alí e a estar nesa situación, pero os que sabemos o que é unha adicción e unha persoa enferma; non pasamos polo seu lado e gardamos silencio; porque sabemos que detrás de tanto sufrimento hai un ser humano que por circunstancias da vida está nesa situación e ao que hai que axudar tendéndolle unha man porque é un enfermo alcohólico.


  • 0

Curso de Formación de Monitores -2019-


iSpeech

Este sábado 19 de Outubro dará comenzo o curso de Formación de Monitores organizado por F.A.R.G.A. Federación de Alcohólicos Rehabilitados de Galicia, e impartido por Dª. Jesica Rodriguez e D. Manuel Isorna, ambos cunha amplia experiencia no tema das adicións.

Terá unha duración de 30 horas presenciales e levaráse a cabo no local da asociación A.R.E.V.A. de Vilagarcía de Arousa.

Nesta edición participarán membros das asociacións:

  • A.R.E.V.A. de Vilagarcía de Arousa
  • A.I.S.A. de Santiago de Compostela
  • A.D.I.A.N.T.E. de As Pontes
  • A.R.Rio Lérez de Pontevedra

Desde a Federación queremos agradecerlle a tod@s o interese amosado neste curso e desexarlles ánimos e sorte.

 

 

 

 

 

 


  • 0

Category : Blogue


iSpeech.org

1 Download


Taller de Prevención de Alcol e Drogas


iSpeech

Continuamos coa nosa colaboración no Centro de Educación Especial Avelino Montero de Pontevedra.

Este mes de Outubro comezamos co primeiro módulo dun taller de sensibilización e información para previr o consumo de alcol e drogas que continuará durante os meses de Novembro e Decembro.
Informaremos sobre os efectos, riscos e consecuencias do seu uso/abuso, así como de coñecer os mitos e crenzas erradas presentes na nosa sociedade sobre o seu consumo, facilitando a percepción do risco en todos os aspectos.

Un taller que foi moi ben acollido por parte d@s moz@s e d@s monitor@s encargad@s de impartilo.

Moitas grazas a tod@s.

 

 


Batalla ao alcol


british tts

A Comisión Mixta Congreso-Senado para o “Estudo do Problema das Drogas” aprobou recentemente o informe que será o xerme dunha nova lei ‘ antibotellón’.

O texto recolle a prohibición do botellón e contempla multas para os pais cuxos fillos menores de idade sexan pillados bebendo alcol; prohibe tamén a venda de bebidas alcohólicas en gasolineiras, cinemas e parques recreativos; e contempla a clausúra dos locais e comercios que vendan alcol a menores. Un proxecto ambicioso que a tramitación parlamentaria descafeinará, pero que, aínda que chega tarde, chega, e co acordo alcanzado declárase a “batalla ao alcol”.

O consumo de alcol está fortemente arraigado na cultura das nosas sociedades desde sempre, utilizándose en multitude de situacións persoais, familiares e sociais. Nestes últimos anos o seu consumo maniféstase con maior intensidade nas festas e eventos asociados ao lecer da xente máis nova. Este fenómeno ten os seus efectos máis visibles no fenómeno do “botellón” ao redor dun parque urbano, as fins de semana; ou nas festas locais en derredor dun ou varios automóbiles desde cuxos maleteiros se abastece ao grupo de distintas bebidas, polo xeral, alcohólicas.

As causas que están a contribuír a que se estea incrementando o consumo de alcol entre a mocidade son moi diversas e moitas delas converxen á hora de profundar no problema: desde un déficit de información sobre os efectos de alcol no organismo e a baixa eficacia das políticas preventivas; ata unha ausencia de programas de lecer alternativo para a mocidade; unha educación familiar permisiva ou a carestía da vida, o que empuxa á procura de novas fórmulas máis compulsivas e perigosas de consumo. Un grave problema que vai ocasionar que no futuro teñamos algunha ou varias xeracións de alcohólicos, se isto non se corrixe e tómanse medidas que fornezan efectos.

O consumo inadecuado de alcol converteuse en España e Europa nun grave problema de saúde pública.

Este hábito asóciase con máis de 60 enfermidades tanto de tipo físico como mental. Os adolescentes son máis sensibles para os efectos do alcol, están máis indefensos fronte ás adiccións, máis expostos a sufrir danos neurolóxicos irreparables e son susceptibles de adoptar baixo os seus efectos condutas de risco moi grave. O informe acordado contempla o establecemento dun rexistro clínico dos menores que inclúa os seus ingresos hospitalarios por alcol.

As consecuencias non só as sofre quen o consome, senón que os seus efectos tamén inciden na súa contorna máis próxima, no ámbito laboral e na sociedade no seu conxunto.

Non hai que esquecer que a causa de morte máis frecuente entre os 18 e os 24 anos é o accidente de tráfico con intoxicación etílica do condutor.

As políticas desenvoltas no noso país para atallar o consumo de alcol susténtanse na mellora das políticas preventivas e da información. As primeiras instrumentalízanse a través dos equipos de Atención Primaria de saúde; e as segundas, a través de campañas institucionais. Con todo, son insuficientes por si mesmas. Bótase en falta tanto medidas de carácter educativo como restritivas de consumo que complementen as anteriores.

Só coa interacción conxunta de todas elas poderase frear aos poucos os seus efectos adversos.

A educación é necesaria desde idade temperá, tanto no ámbito da escola como da familia. Unha materia regrada de educación para a saúde compensaría no longo prazo o investimento realizado, non só neste ámbito senón tamén noutros moitos. Unha materia que debese ser impartida polos profesionais do sistema sanitario no marco dun convenio de colaboración entre os sistemas de saúde e educativos.

As medidas restritivas para o colectivo de adolescentes son necesarias. Non só hai que endurecer as sancións polo consumo de alcol na vía pública, senón restrinxir o consumo de alcol para menores de 18 anos. O Goberno, na anterior lexislatura, viuse obrigado a retirar a Lei do Viño ao non contar cun amplo consenso social. Todos lembramos as palabras dalgún relevante líder político, dicindo “viva o viño” en clara oposición á política responsable do Goberno, pero no tempo transcorrido o problema foise agravando, ou polo menos esa é a miña percepción.

O impulso de novo unha lei de carácter básico que regule o consumo de bebidas alcohólicas orientada a diminuír o consumo de alcol especialmente nos colectivos máis vulnerables da sociedade é urxente. O consenso político é máis que desexable, sobre todo cando corremos o risco de contar con futuras xeracións de alcohólicos, se non se cambia a cultura e hábitos de consumo ligados especialmente á forma de lecer. De momento, deuse un gran paso.

Fonte: O caderno de Juan Luís Gordo


Os grupos de axuda mutua G.A.M.


iSpeech.org

Un Grupo de Axuda Mutua ( GAM) é un espazo no cal diversas persoas que comparten un mesmo problema ou dificultade reúnense para tentar superar ou mellorar a súa situación.

Xorden da idea de que toda persoa, coas súas habilidades e a súa experiencia persoal, ten unha valiosa capacidade para axudar aos demais e, por extensión, axudarse a si mesma; as persoas que participan nos GAM fano de forma voluntaria e en ausencia dun profesional dentro do grupo, aínda que pode dar apoio puntual sempre que o grupo solicíteo, de maneira que son os membros do grupo os que constitúen o espazo e é o propio grupo quen toma as decisións por maioría democrática ( FAAUSM, 2014).

Os GAM son un movemento que se caracteriza pola existencia de reciprocidad horizontal, simétrica e xeneralizada entre os seus membros, para iso é necesario que estes se vexan a si mesmos como equivalentes; en principio, o problema de saúde común establece unha equivalencia que permite deixar en segundo plano a diversidade individual e social dos compoñentes do grupo ( Wituk, Shepherd, Slavich, Warren, Meissen, 2000). A adicción a diferentes substancias é unha área pioneira na creación de grupos de autoaxuda ou GAM.

O obxectivo dos GAM é dar apoio aos integrantes, e levar a situación o mellor posible mediante (FAAUSM, 2014):

• Coñecer o trastorno mental que sofren e ofrecer un espazo para falar sobre os problemas que comporta ou as decisións que se deben tomar.

• Resolver os problemas e incrementar a autoestima co obxectivo de ter control sobre a vida.

• Compartir experiencias

• Comprender mellor a experiencia vivida e aprender a verbalizar e a pedir axuda.

• Descubrir recursos persoais

• Escoitar aos/as demais participantes do grupo. Axudar a outros, dar apoio.

• Contar cun espazo de confidencialidade e confianza para expresarse con liberdade sen ser xulgado/a.

• Relacionarse con outras persoas que teñen as mesmas dificultades. Non sentirse só/a.

As principais funcións dos Grupos de Axuda Mutua son ( FAAUSM, 2014):

1. Os membros do grupo intercambian experiencias comúns

2. O grupo proporciona apoio emocional

3. Intercámbiase información, consello e educación

4. No grupo favorécese a reestruturación cognitiva. Amplíase o rango de percepcións alternativas aos problemas e accións para manexalos
5. O grupo cumpre funcións de socialización e de participación na comunidade.

6. As accións realízanse conxuntamente. Todos os membros son participantes activos.

7. O grupo promove sentimentos de control, autoconfianza e autoestima.

Os GAM no campo das adiccións son de relevancia dado o estigma e autoestigma que comporta sufrir un trastorno relacionado co uso de substancias.

Como se comentou anteriormente, estas persoas deben facer fronte a un estigma que é máis elevado que o dunha persoa que ten outro tipo de trastorno mental. Por iso, os GAM no campo das adiccións poden ser de moito apoio. Non unicamente poden contribuír a aumentar a autoestima e autoeficacia de cada un dos participantes, aspectos que son mermados coa interiorización dos estigmas contorna ás persoas consumidoras, senón que ademais poden potenciar o tecer relacións sociais de calidade, crear espazos de confianza e seguridade e conformar en se un escenario para a recuperación.

Fonte: RIOD 2019


OS ADICTOS EN RECUPERACIÓN DEBEN NECESARIAMENTE DE CREAR NOVOS HÁBITOS


iSpeech

"Un adicto en recuperación non decide o seu futuro, decide os seus hábitos e os seus hábitos deciden o seu futuro."

 

Que é exactamente un hábito?

Un hábito, é un costume, unha acción ou pensamento que reproduces sen prestar atención, de maneira automática. Por regra xeral, primeiro pasas por unha etapa de aprendizaxe… que pode ser máis ou menos longo, segundo o que o tí mesmo crees e logo a información establécese no teu subconsciente e pasas a actuar e a pensar en modo automático.

O CONSCIENTE - O que percibimos aquí e agora recibe datos. Estes datos, habilidades aprendidas, transfórmanse en hábitos.

Os hábitos  reenvianse ao subconsciente onde se atopa todo o aprendido e os procesos vitais do corpo.

Creando un hábito.

Se como adicto en recuperación repites o mesmo durante un período máis ou menos longo, acabas creando un novo hábito. Para integrar algo no teu subconsciente, necesitas repetilo durante 30 días seguidos… segundo din os expertos (21 días xa é suficiente), pero para integrar outras necesítase máis tempo. Por exemplo podes cambiar os teus hábitos no almorzo en 21 días, pero non creo que poidas cambiar o teu hábito de falar español neste tempo xa que require unha aprendizaxe moito máis longa, pero o que se fan estes 30 días é crearche o hábito de ir á academia para estudar.

E como adicto en recuperación preguntaraste, para aforrar tempo, poderíanse cambiar dous ou tres á vez…? pois non, xa que por norma xeral desta maneira corres cara ao fracaso porque necesitas demasiada enerxía. Cando decides cambiar un hábito necesitas usar a túa forza de vontade durante un mes, xa que ao principio a túa mente e o teu corpo tentarán resistirse ao cambio para volver ao que estiveches facendo durante anos.

Para un adicto en recuperación crear un novo hábito necesitas de 3 ingredientes:

1. Motivación e decisión

Para cambiar de forma consciente. Escribir nun papel o que desexas para selar un trato contigo. De nada serve cambiar algo se de feito non o queres ou non che apetece ou o fas por obrigación. Por iso de nada serve que che forcen a deixar de fumar, ou a meditar ou ao que sexa...porque a decisión de cambiar é túa e só túa.

2. Prazo.

Empeza cun prazo de 1 mes. Non digas vou facer isto ou o outro para sempre. Serache moito máis sinxelo con prazos curtos que che permitirán ver os resultados rapidamente e poderás analizar se o teu novo hábito é positivo ou non para ti.

3. Perseverar durante só 30 días.

Non facer trampas durante os 30 primeiros días. Non te digas "hoxe non teño ganas... Xa o farei mañá... isto son as trampas do teu EGO para impedirche cambiar e avanzar. Pola mañá revisa o que che propuxeches e faino, non o deixes nin un só día.

Durante os primeiros días, é posible que teñas tendencia a esquecerte ou a relaxarte, por iso é moi importante que lembres cada día a motivación que che empuxou a dar este paso. Lembra que durante este mes terás que facer o que sexa que decidises de maneira consciente ou sexa que necesitarás usar a túa vontade. Tómao como un xogo, un reto... " A ver se o logro.. 1 mes pasa voando!"

Cando o pensas ben; ¿Que son 30 días para cambiar a túa vida?. Crear novos costumes é moi importante xa que nos facilitan o traballo no noso progreso. Xa non terás que dicir "Hoxe vou meditar" senón que o farás automaticamente sen ningún esforzo pola túa banda.

Podes crear calquera tipo de hábito, desde comer mellor ou facer exercicio, ata o hábito de meditar cada día, o hábito de non xulgar a ninguén, de eliminar pensamentos negativos cando chegan á túa mente etc.

Evidentemente a técnica serve para substituír hábitos que che ensinaron cando eras neno e que xa non che serven, como para iniciar outros que nunca aprendiches.

Non o dubides, téntao agora que é o mellor e único momento para cambiar, e cando acabes co teu primeiro reto, empeza co seguinte.

 

Fonte: Di No a las drogas.


A sociedade e o alcoholismo.


iSpeech.org

SER ALCOHOLICO NA SOCIEDADE ACTUAL

Hoxe en día, no noso país, falar sobre a dependencia ao alcol convértese nun tema canto menos, delicado. Aínda que, ben é certo, que existe e sempre existiu, unha gran tolerancia social ante o consumo de bebidas alcohólicas.


Desde hai moito tempo, o consumo de alcol en España caracterizouse por gozar dunha ampla legitimización sociocultural.

Este feito, contribuíu excesivamente para que o consumo desta droga percibísese como algo normal e habitual na maioría da poboación. A pesar de que, na década dos 70 aproximadamente, xa había unha gran consideración sobre os prexuízos que provocaba o alcol a nivel individual, social e sanitario. En contraposición á alarma social e o rexeitamento que xera o consumo das drogas ilegais (cocaína, heroína…) existe aínda unha importante aceptación social fronte ao consumo de alcol. Parece que todo o mundo coñece os riscos e efectos negativos que se atribúen ao consumo da maior parte das drogas ilegais, pero, ao mesmo tempo, frivolízase sobre os efectos asociados ao consumo de alcol, a pesar da elevada mortalidade. Desafortunadamente, vivimos no país no que rexeitar unha copa é de mal gusto ou signo de mala educación. Aínda que, non ocorre o mesmo se rexeitamos un cigarro. Unha persoa pode expresar libremente que non fuma e non hai ningún problema, incluso o receptor responderalle gustosamente: “Moi ben que deixes. Fumar é moi malo. Eu estou a tentar deixalo.” Pero se un comenta en público que non bebe alcol…parece que o receptor non sexa capaz de entender ben esa mensaxe e é aí cando se provoca o aluvión de preguntas e as constantes insistencias.

Por que non bebes?... Que pasa?... Seica estás enfermo?...

Este é un güisqui destilado exclusivo, non me podes dicir que non… e menos ti que antes non utilizabas a auga máis nada que para lavarte; Esta é a realidade que existe e estas son as situacións ás que se teñen que enfrontar os enfermos alcohólicos, sobre todo, ao principio do seu inicio do tratamento de deshabituación. Ademais disto, cando paseamos polas rúas podemos comprobar que a cada paso hai un bar ofrecendo bebida máis barata cada día, publicidade nos medios de comunicación (televisión, radio, internet…), vallas con reclamos publicitarios…centos e centos de disparadores aos que teñen que enfrontarse os enfermos día a día. Algo que podería parecer fácil para calquera cidadán, pero para nós é realmente moi complicado e non resulta tan sinxelo. Vivimos no país onde é máis que habitual quedar para tomarse unha cervexa que quedar para ir ao cinema. Onde hai que dicir que es alcohólico xera incomprensión e algunhas veces rexeito. Onde, a pesar de vivir na era da sobreinformación, hai moito descoñecemento sobre os danos que xera o alcol a todos os niveis. Os adictos, sobre todo os alcohólicos, atópanse desprotexidos, ante unha sociedade que non fai outra cousa que fomentar o consumo.

Pouca prevención e pouca conciencia social.

Existen moitas etiquetas e estigmatización en canto a esta enfermidade. Cando parece que hai intereses económicos polo medio, parece que os máis cómodo sexa mirar cara a outro lado. A pesar de que o contexto social e cultural no que se desenvolven as relacións dos cidadáns coas bebidas alcohólicas favorece o uso das mesmas, é certo que se produciron nos últimos anos algúns progresos significativos, pero aínda queda moito traballo por facer, sobre todo por parte das institucións que deben ter menos tolerancia co consumo de menores e levar as leis a machada aplicándoa a todo aquel que non as cumpra, e por último a todos os cidadáns que cando vexan a unha persoa tirada na rúa cunha caixa de cartón, sucio e pestilente, que saiban que detrás se oculta unha vida chea de soidade e silencios, unha vida dura, gris e que o odia, quizá e estou seguro que el non sabe explicar como chegou ata alí e a estar nesa situación, pero os que sabemos o que é unha adicción e unha persoa enferma non pasamos polo seu lado e gardamos silencio, porque sabemos que detrás de tanto sufrimento hai un ser humano que por circunstancias da vida está nesa situación e ao que hai que axudar tendéndolle unha man porque é un enfermo alcohólico.


Traducir a…

Visitas

contador de visitas

Sígueme no Twiter

A %d blogueros les gusta esto: