Category Archives: ¿Que é o alcoholismo?..

  • 0

COMPRENDENDO A ADICCIÓN


https://www.ispeech.org

Para poder entender con maior obxectividade e claridade o problema do alcoholismo, debemos previamente comprender porqué se chega a depender do alcol.

Apartando as ideas de vicio, inmoralidade, perversión, etc., que etiqueta parte da sociedade por descoñecemento desta enfermidade á maior parte das persoas con problemas de bebida.

É importante por iso sinalar, que unha adicción é unha dependencia cara a unha substancia, actividade ou relación que arrastra á persoa adicta lonxe de todo o demais que lle rodea. As adiccións son “dependencias” con graves consecuencias na vida real que deterioran, afectan negativamente, e destrúen relacións sociais, familiares e laborais, afecta á saúde (física e mental), e destrúe a capacidade de levar unha vida con normalidade.

En consecuencia, un adicto é unha persoa “dependente” do tóxico que domina os seus pensamentos e desexos e dirixe o seu comportamento ou conduta, e que co tempo chega a ser a prioridade na súa vida.

Nin familia, nin traballo, nin amigos, nin nada se antepon ao alcol.

A adicción é unha enfermidade na cal o adicto está desesperado e ten pouco poder sobre o dominio da situación. Son moitas as crenzas que existen sobre a orixe das adiccións, pero non cabe dúbida que as principais causas que poden explicar estas condutas (alcoholismo, drogodependencias, ludopatía, etc.), inflúen unha serie de factores que a longo prazo son determinantes, como é a súa personalidade e a súa contorna social e cultural, poida que xeneticamente nalgúns casos tamén teña algo que ver. Definir exactamente o que se entende por adicción non é simple, moita xente asocia a miúdo a adicción unicamente co alcol ou co abuso das drogas, pero está claro que os comportamentos adictivos van máis aló. De feito a clave da “adicción” é unha necesidade ou dependencia obsesiva e compulsiva cara a unha substancia, un obxecto, unha relación, unha actividade ou unha cousa. De acordo con isto, é realista e apropiado dicir que calquera pode ser adicto a case calquera cousa. Un alcohólico non se converte niso da noite para a mañá, non sae da súa casa un día e decide facerse adicto ao alcol, existe unha progresión na que primeiro se realizan condutas e experiencias e posteriormente poden converterse en adiccións, ademais esta enfermidade é a máis “democrática” xa que igual pode ”enganchar” a mulleres, homes, altos, baixos, albaneis, catedráticos,  avogados, xuíces, feos, guapas, gordos, fracos..etc.

Ninguén esta libre de ser enganchado no inferno do alcoholismo se consome alcol.

Nesta adicción, o uso e abuso repetido crea unha “tolerancia” pola cal se necesita cada vez máis cantidade para sentir a mesma sensación que ao principio, e ten que utilizar o alcol non para estar ben, senón para non sentirse mal, e con esa actitude imos xerando unha “dependencia”, e tamén existe a chamada Síndrome de Abstinencia que pode ter consecuencias graves, ao deixar de tomar alcol veñen síntomas que se deben facer con axuda dun médico e a medicación que corresponda. Tamén sabemos como se pode vencer a adicción, moitísimas persoas están a ser axudadas na súa recuperación en Asociacións onde se lles tende a man e dáselle información sobre a súa enfermidade, pero sempre imos parar ao mesmo sitio, se o enfermo non quere deixar de beber non hai nada que facer.


Dependencia ao alcol.


iSpeech.org

En Europa o 6,4% dos homes e o 1,2% das mulleres padecen dependencia ao alcol, pero existen programas eficaces de rehabilitación para superala.


O consumo de alcol é moi habitual na nosa sociedade e en moitas ocasións actúa como mediador de toda clase de relacións, desde lúdicas e familiares ata profesionais. Con todo, a inxesta excesiva de bebidas alcohólicas pode producir efectos tóxicos no organismo e xerar dependencia. Esta substancia afecta á arquitectura neuronal e á función cerebral que interveñen no sistema de gratificación, o procesamento motor, a aprendizaxe e a memoria. Así mesmo, o alcol induce cambios no equilibrio entre a excitación e inhibición do sistema nervioso central, que dan lugar ao estado de tolerancia e á síndrome de abstinencia.

Segundo o Informe Mundial de Situación sobre Alcol e Saúde 2014, da Organización Mundial da Saúde (OMS), en todo o mundo prodúcense 3,3 millóns de mortes ao ano derivadas do consumo excesivo de alcol, representando un 5,9% de todas as defuncións.

Ademais, o seu uso nocivo pode ocasionar máis de 200 enfermidades e trastornos, sendo as máis relevantes as alteracións histopatológicas do fígado e do ril, que á súa vez afectan á presión arterial.
En 1964, un Comité de Expertos da OMS publicou o Glosario de termos de alcol e drogas. Nel introduciuse o termo “dependencia” para referirse a unha serie de síntomas tanto físicos como psicolóxicos que aparecen en ausencia do consumo dunha droga ou substancia psicoactiva. Concretamente, esta entidade define a dependencia ao alcol como a necesidade de consumir doses repetidas desta droga para atoparse ben ou para non sentirse mal. De acordo co Plan de Acción europeo para reducir o consumo nocivo do alcol 2012-2020, estímase que na Rexión Europea da OMS o 6,4% dos homes e o 1,2% das mulleres son dependentes do alcol.

No corpo dos adictos ao alcol prodúcese unha tolerancia, é dicir, unha diminución da resposta á dose de alcol en comparación coa que se adoitaba obter. O adicto empeza a necesitar doses máis altas de alcol para conseguir os mesmos efectos que conseguía antes con doses máis baixas. A tolerancia pode ser física, psicolóxica ou conductual e dependerá dos factores fisiolóxicos e psicosociais. Cando se interrompe o consumo de alcol, o alcohólico sofre a coñecida síndrome de abstinencia. Son un conxunto de síntomas que aparecen cando se suspende ou se reduce o consumo de alcol ao que habitualmente se está afeito. Os síntomas característicos son tremor, sudoración, ansiedade, axitación, depresión, náuseas e malestar xeral. Aparecen entre 6 e 48 horas tras suspender o consumo de alcol e desaparecen entre os 2 e 5 días se non existen complicacións.

Dadas as consecuencias biolóxicas, psicolóxicas e sociais que ten o consumo excesivo de alcol no individuo, é necesario fomentar programas de prevención e rehabilitación.

A OMS sinala, no seu Glosario de termos de alcol e drogas, que a rehabilitación de alcol é o proceso mediante o cal a persoa cun trastorno debido a este consumo consegue un estado de saúde, unha función psicolóxica e un benestar social óptimos. Por tanto, a rehabilitación de alcoholismo supón un programa asistencial para que a persoa consiga deixar de beber. Nos centros de desintoxicación para alcohólicos o paciente recibe un tratamento médico co fin de conseguir unha completa recuperación física e social.

A rehabilitación de alcohólicos 

Un problema común na nosa sociedade é que se chega á adicción ao alcol sen ser consciente dela. Os hábitos do día a día poden enmascarar o inicio dunha adicción, o que dificulta actuar a tempo. Detectar o alcoholismo e darlle o seu tratamento adecuado é clave para minimizar os danos funcionais. Por iso, se necesita axuda para alcohólicos, non dubide en pedir axuda.


¿Por que facer screening do consumo de alcol?


https://www.ispeech.org/text.to.speech

En medicina "screening" é unha estratexia aplicada para detectar unha enfermidade en individuos sen síntomas de tal enfermidade.

Hai moitas formas de consumo excesivo de alcol que supoñen un risco ou un dano importante para o individuo. Entre elas inclúense o consumo diario elevado, os episodios repetidos de beber ata a intoxicación, consumos de alcol que están a causar dano físico ou mental e o consumo cuxo resultado é o desenvolvemento de dependencia ou adicción. O consumo excesivo causa enfermidade e sufrimento no bebedor, a súa familia e amigos. É unha das causas principais de ruptura das relacións de parella, de accidentes, hospitalización, incapacidade prolongada e morte prematura. Os problemas relacionados co alcol representan unha inmensa perda económica para moitas comunidades en todo o mundo.
O AUDIT foi desenvolto para detectar o consumo excesivo de alcol e en particular para axudar aos clínicos para identificar a aquelas persoas que poderían beneficiarse da redución ou abandono do consumo. A maioría de bebedores excesivos non están diagnosticados. A miúdo, estes presentan síntomas ou problemas que normalmente non se relacionan co seu consumo de alcol.

Consumo de risco. 

O consumo de risco é un patrón de consumo de alcol que aumenta o risco de consecuencias adversas para o bebedor ou para os demais. Os patróns de consumo de risco son importantes para a saúde pública a pesar de que o individuo aínda non experimentase ningún trastorno.
O consumo prexudicial refírese a aquel que comporta consecuencias para a saúde física e mental, aínda que algúns tamén inclúen as consecuencias sociais entre os danos causados polo alcol.
A dependencia é un conxunto de fenómenos conductuales, cognitivos e fisiolóxicos que poden aparecer despois do consumo repetido de alcol. Estes fenómenos tipicamente inclúen desexo intenso de consumir alcol, dificultade para controlar o consumo, persistencia do consumo a pesar das consecuencias prexudiciais, maior prioridade ao consumo fronte a outras actividades e obrigacións, aumento da tolerancia ao alcol e abstinencia física cando o consumo interrómpese.
O alcol está implicado nunha ampla variedade de enfermidades, trastornos e lesións, así como en múltiples problemas sociais e legais. É unha das causas principais do cancro de boca, esófago e larinxe. A cirrosis hepática e a pancreatitis a miúdo prodúcense como consecuencia do consumo excesivo durante longos períodos de tempo. O alcol causa danos ao feto en mulleres embarazadas. Así mesmo, problemas médicos moito máis frecuentes, como a hipertensión, a gastritis, a diabetes e algunhas formas de infarto cerebral poden agravarse mesmo polo consumo ocasional e de breve duración, tal como tamén ocorre con trastornos mentais como a depresión. As lesións por accidentes de tráfico e de peóns, as caídas e os problemas laborais, a miúdo prodúcense como consecuencia do consumo excesivo de alcol. Os riscos asócianse co patrón de bebida e coa cantidade de alcol consumida. Destacar que aínda que as persoas con dependencia de alcol son máis propensas a desenvolver máis niveis de dano, a maior parte dos danos asociados co alcol aparecen entre as persoas que non son dependentes, aínda que só sexa porque hai moitos máis destes últimos. Por iso, a identificación de bebedores segundo diversos tipos e graos de consumo de risco pode ser de gran importancia para reducir todos os danos asociados.
A figura 1 ilustra a diversidade de problemas de saúde asociados co consumo de alcol. A pesar de que as consecuencias médicas tenden a estar concentradas en persoas cunha dependencia grave, incluso o consumo na marxe de 20-40 gramos ao día de alcol puro é un factor de risco para os accidentes, as lesións e múltiples problemas sociais.

 

Factores.

Son moitos os factores que contribúen ao desenvolvemento de problemas relacionados co alcol. A ignorancia dos límites do consumo e dos riscos asociados co consumo excesivo son factores importantes. Tamén representan un papel destacable as influencias sociais e ambientais, tales como os costumes e actitudes que favorecen o consumo elevado. De particular importancia no screening é, con todo, o feito que as persoas que non son dependentes de alcol poden parar ou reducir o seu consumo coa asistencia e o esforzo adecuado. Unha vez que se desenvolveu a dependencia, o abandono do consumo de alcol é máis difícil e a miúdo require tratamento especializado.

Aínda que non todos os bebedores de risco chegan a ser dependentes, ninguén desenvolve dependencia sen manter durante algún tempo un consumo de risco de alcol. Considerando estes factores a necesidade do screening parece clara.
O screening do consumo de alcol desde a atención primaria leva consigo moitos beneficios potenciais. Proporciona unha oportunidade para educar aos pacientes sobre o consumo dentro dos niveis de baixo risco e os riscos que supón o consumo. A información sobre a cantidade e frecuencia do consumo de alcol pode axudar a establecer o diagnóstico do estado actual do paciente, así como tamén pode alertar aos clínicos sobre a necesidade de advertir aos pacientes cuxo consumo podería afectar adversamente á súa medicación e a outros aspectos do seu tratamento. O screening tamén ofrece aos clínicos a oportunidade de adoptar medidas preventivas que demostraron a súa efectividade en reducir os riscos relacionados co alcol.


  • 0

Tratamento do alcoholismo


Text to Voice

O alcoholismo é unha enfermidade complexa que se caracteriza polo desexo, a procura e o consumo compulsivos de forma non controlada do alcol que se repite a pesar das consecuencias adversas e graves que resultan. Aínda que o camiño do alcoholismo comeza co acto voluntario de tomar a substancia, co tempo queda comprometida a habilidade da persoa para poder decidir non consumilo, e a procura e o consumo do alcol vólvense compulsivos. Esta conduta é en gran parte o resultado dos efectos do uso e abuso continuado da función cerebral ao alcol. A adicción é unha enfermidade do cerebro que afecta múltiples circuítos cerebrais, entre eles os relacionados coa gratificación e a motivación, a aprendizaxe e a memoria, e o control das inhibicións sobre o comportamento.

 

Dado que o abuso do alcol ten tantas dimensións e altera tantos aspectos da vida dunha persoa, o tratamento non é sinxelo. Os programas eficaces de tratamento adoitan incorporar moitos compoñentes, cada un dirixido a un aspecto particular da enfermidade e as súas consecuencias. O tratamento de alcoholismo debe axudar ao paciente para deixar de usar o alcol, a manter un estilo de vida libre del e a lograr un funcionamento normal na familia, o traballo e a sociedade. Debido a que tipicamente a adicción é unha enfermidade crónica, as persoas simplemente non poden deixar de consumir por uns días e curarse. A maioría dos pacientes necesitan coidados a longo prazo de tratamento para lograr a verdadeira meta da abstinencia continuada e a recuperación da vida normalizada.

As terapias de medicamentos e conductuales, especialmente cando se usan en conxunto, son elementos importantes dun proceso terapéutico xeneral que a miúdo comeza coa desintoxicación, seguida polo tratamento de deshabituación e a prevención das recaídas. A diminución dos síntomas da síndrome de abstinencia pode ser importante ao iniciar o tratamento, mentres que a prevención das recaídas é necesaria para manter os efectos do mesmo. En ocasións, e do mesmo xeito que con outras enfermidades crónicas, os episodios de recaídas poden requirir que o alcohólico repita etapas anteriores do tratamento, aínda que non é necesario. Un coidado continuo que comprenda un réxime de tratamento individualizado que tome en conta todos os aspectos da vida da persoa pode ser esencial para lograr e manter exitosamente un estilo de vida sen o alcol. Este coidado abarca servizos médicos e de saúde mental, así como o seguimento terapéutico realizado no centro.

Os medicamentos axudan a suprimir os síntomas da síndrome de abstinencia durante a desintoxicación. Con todo, a desintoxicación con axuda médica non é en si un tratamento, senón que é apenas o primeiro paso no proceso de tratamento. Os pacientes que se someten a un proceso de desintoxicación con axuda médica pero non reciben tratamento conductual, mostran patróns de abuso de drogas parecidos a aqueles que xamais foron tratados.

Poden usarse os medicamentos para axudar a restablecer a función normal do cerebro, previr as recaídas e diminuír os desexos de consumir alcol.

O tratamento conductual axuda a que os pacientes se comprometan co proceso de tratamento, modifiquen as súas actitudes e comportamentos relacionados co abuso do alcol e aumenten as súas habilidades para levar unha vida máis saudable. Estes tratamentos tamén poden mellorar a eficacia dos medicamentos e axudar a que as persoas continúen en tratamento por máis tempo. O tratamento do abuso e a adicción ao alcol pódese levar a cabo de forma ambulatoria ou en ingreso durante o período de desintoxicación.

O programa de tratamento conductual en réxime de ingreso ou ambulatorio inclúen consellería individual e/ou en grupo para o abuso do alcol. A terapia cognitiva- conductual, axuda aos pacientes para recoñecer, evitar e enfrontar aquelas situacións nas que hai máis probabilidade de que abusen do alcol.


  • 0

O alcoholismo é unha enfermidade?…


Text to Speech

Hai unha gran cantidade de confusión pública con respecto á adicción ao alcol e precisamente como afecta as persoas que están a lidar con ela.

¿O alcoholismo é unha enfermidade?.....

Moitas persoas suxiren que é unha preferencia de estilo de vida e que deixar de beber é só unha cuestión de elixir facelo.

Con todo, as persoas que coñecen mellor a adicción ao alcol, incluídos os científicos e os expertos en adicción ao alcol que o manexan a diario, entenden que hai moito máis que iso.

O alcol é unha droga. En primeiro lugar, a adicción ao alcol é unha forma de dependencia de drogas. Segundo o especificado pola Sociedade de Medicamentos para Adicción dos Estados Unidos, isto suxire que a adicción ao alcol, do mesmo xeito que outras adiccións, é unha enfermidade persistente que afecta os procesos de recompensa, recolección e impulso do cerebro humano.

Isto, en consecuencia, produce problemas nos síntomas corporais, psicolóxicos, temperamentales, sociais e metafísicos das persoas que están a lidar con isto.

Ademais, do mesmo xeito que con outras enfermidades persistentes, non existe unha solución rápida para a adicción ao alcol.

Devandito isto, hai terapia accesible que pode axudar á xente para lidar co problema.

Resumo Básico da Adicción ao Alcol
A adicción ao alcol é unha forma de trastorno por consumo de alcol. Un problema onde unha persoa é incapaz de regular o uso do alcol ou continúa empregándoo incluso cando crea problemas na súa vida diaria.

Isto conduce a cantidades perigosas de consumo de alcol. Incluíndo o uso substancial e recorrente ou o consumo excesivo de cantidades considerables de alcol nun período de tempo curto (xeralmente xeneralizado a un par de horas).

A adicción ao alcol non é a única forma de trastorno por consumo de alcol, con todo, é o tipo máis serio. Calquera forma de trastorno por consumo de alcol é motivo de preocupación, xa que mesmo un problema moderado pode converterse finalmente en dependencia do alcol se non hai tratamento.

Como se desenvolve a adicción ao alcol

A adicción ao alcol non é un botón que se pode apagar e acender. Este e outros trastornos por consumo de alcol establécense gradualmente e tipicamente consisten en variables de risco preexistentes específicas que fan que a persoa sexa máis vulnerable á formación se consomen alcol.

As variables de ameaza para a adicción ao alcol consisten, por nomear algunhas:
- Un historial de abuso de drogas ou dependencia
- Adicción ás substancias ou adicción ao alcol nun membro próximo da familia
- Ansiedade social
- Tensión e trastornos de ansiedade xerais
- Neglixencia ou abuso na infancia
Cando unha persoa comeza a usar o alcol a unha cantidade maior á de baixo risco especificada polo Instituto Nacional de Abuso de Alcol e Adicción ao Alcol, é dicir, consome máis de 5 bebidas alcohólicas por día ou 14 bebidas alcohólicas por semana para un home ou máis de 3 bebidas alcohólicas por día, ou 7 bebidas alcohólicas por semana para unha muller.

O mal uso pode levar á persoa a ser cada vez máis tolerante con cantidades considerables de alcol. Aos poucos, poderían terminar dependendo da bebida para operar normalmente e cultivar a dependencia do alcol.

Síntomas de dependencia do alcol

O Manual Diagnóstico e Estatístico dos Trastornos Mentais toma nota dos signos existentes que suxiren que existe unha adicción ao alcol ou outro tipo de trastorno por consumo de alcol.

Estes 11 indicadores incorporan:
- Falta de administrar a cantidade de alcol bebido ou a cantidade de tempo dedicado a beber.
- A falta de capacidade para deixar de beber, mesmo cando se desexa.
- Unha porción considerable de tempo priorizando, empregando ou recuperándose do uso de alcol.
- Incapacidade para priorizar calquera cousa ademais da próxima bebida alcohólica.
- A falta de capacidade para manterse ao día coas obrigacións individuais ou profesionais debido ao consumo de alcol.
- Problemas de relación íntima baseados en rutinas de consumo de alcol.
- Falta de entusiasmo noutras tarefas antes apreciadas para concentrarse na bebida.
- Participación en emprendementos de alto risco  debido a bebida.
- Consumo continuo de alcol, mesmo cando se traduce en problemas de saúde psicolóxicos ou físicos.
- Resistencia ao alcol, é dicir, que require cada vez máis sentir exactamente o mesmo impacto
- Signos e síntomas de abstinencia cando se detén o consumo de alcol.
Outros signos.
Outros síntomas de que alguén ten un problema coa adicción ao alcol poden consistir no segredo sobre beber, quedar sen alcol máis rápido do esperado, desacordos sobre o consumo de alcol e numerosos signos e síntomas psicolóxicos e físicos, como:

  • Somnolencia.
  • Fala fluída.
  • A falta de habilidade para concentrarse.
  • Falta de control.
  • Globos oculares inxectados en sangue.
  • Signos e síntomas de rutina de resaca. 

A versión da enfermidade persistente da adicción ao alcol.


Cando preguntamos se o alcoholismo é unha enfermidade, chegamos a comprender que a adicción ao alcol é unha enfermidade persistente do cerebro humano. Isto significa que non se pode aliviar mediante o uso de medicamentos ou se detivo a través da inoculación.

Máis ben, é unha enfermidade persistente que require unha terapia continua e frecuentemente ilimitada para manter a xestión dos problemas.

Un elemento máis típico da enfermidade persistente, é que inclúe un perigo de recaída; é dicir, é factible que a persoa ceda aos signos e síntomas mesmo despois de que a terapia controlase o problema.

Cando se trata da adicción ao alcol e outros tipos de dependencia, as taxas de regresión son bastante similares ás doutras condicións corporais e emocionais persistentes.

Por exemplo, as taxas de regresión para asma bronquial e diabetes son 50-70 por cento e 30-50 por cento, respectivamente, mentres que os niveis de recaída para as dependencias de drogas como a adicción ao alcol son 40-60 por cento, discutido polo Instituto Nacional sobre Abuso de Substancias.

Coidar os signos e síntomas da adicción ao alcol

Con base neste tipo de enfermidade persistente, a forma de abordar a terapia para a adicción ao alcol é axudar á persoa para coidar as manifestacións e así obter a vantaxe.

Tendo en conta que non existe absolutamente ningún antídoto a longo prazo para a adicción ao alcol, existe unha variedade de técnicas que poden axudar ás persoas nos dous obxectivos principais da terapia de adicción ao alcol: deixar o consumo de alcol e evitar a recaída.

Os obstáculos para superar no tratamento da adicción ao alcol inclúen desencadenamentos e antoxos para volver ao consumo de alcol.

Os desencadenamentos son circunstancias que tenden a producir antoxos na persoa e, por esa razón, poden dar lugar a unha regresión.
Os desencadenamentos poden consistir en:
- Estados emocionais inestables.
- Dificultades de estilo de vida e tensión.
- Unha visión inflexible de que o individuo nunca consumirá alcol de novo.
- A ausencia de impulso ou devoción á rehabilitación.
- Estar preto de antigos amigos que beben ou dos lugares preferidos.
As principais técnicas para tratar e regular a adicción ao alcol concéntranse en axudar ao individuo para coidar estes e outros desencadenamentos dunha maneira que non inclúe o consumo de alcol.

Terapia para a adicción ao alcol.


Tomando todo o anterior, a terapia para a adicción ao alcol consiste en numerosas formas e técnicas para ofrecer ás persoas os dispositivos, as habilidades e a confianza para evitar os desencadeamentos e os antoxos e así evitar as recaídas.

É esencial ter en conta que a abstinencia de alcol pode ser potencialmente mortal, especialmente para aqueles que estiveron consumindo alcol intensamente durante moito tempo.

Como resultado disto, recoméndase a desintoxicación clinicamente sostida nunha terapia especializada ou centro de desintoxicación para evitar enfermidades graves ou mesmo a perda da vida.
Entón...... ¿o alcoholismo é unha enfermidade?   SI…
Unha vez máis, baseado no tipo de dependencia persistente da enfermidade, abandonar a terapia, simplemente porque a persoa deixou de beber, non é boa idea debido á posibilidade de regresión. A desintoxicación do consumo de alcol é unha terapia insuficiente para axudar coa monitoraxe da manifestación necesaria para manterse sobrio.

Debido a isto, a persoa debe ingresar ao curso de terapia adecuado pola súa cantidade de alcoholismo.

Co tempo, un individuo dedicado que manexe un trastorno por consumo de alcol, pode volverse máis positivo e eficiente ao permanecer sobrio.

Cando isto sucede, é posible que o individuo finalice algúns tratamentos.

Coa sobriedade de longa duración, aínda que a adicción ao alcol é un problema duradeiro , a persoa pode xurdir baixo as ordes do alcol e permanecer en recuperación a longo prazo.

Previndo o alcoholismo.
Se está preocupado pola súa forma de beber, agora é o momento de actuar.

Non permita que a botella de viño convértase en alcoholismo en toda regra.

O alcoholismo é unha enfermidade; SI; pero non necesita deixar que progrese tan lonxe.

Fonte: Craig Beck - The Stop Drinking


  • 0

Síntomas de problemas co alcol


high definition text to speech

O alcoholismo é un problema que afecta a millóns de persoas no mundo.

O alcol está presente sempre nas nosas culturas, cando imos a aniversarios, bautizos, gradacións, vodas, encontros, entre outros eventos.
Aínda que para algúns o alcol é un elemento de convivencia social, para outros o alcol é unha tortura, como unha condena autoimpuesta que lles consome a vida, conforme pasa o tempo vanse volvendo cada vez máis dependentes desta substancia.

Pero que é o alcoholismo? e, cando se pode determinar que unha persoa é adicta ao alcol?

Non é necesario consumir 20 copas ao día para ser un alcohólico, pois os expertos aseguran que se pode ser alcohólico tomando unha copa ou 20, isto débese a que o alcoholismo é unha necesidade incontrolable de consumir alcol. O alcoholismo non só xera problemas de saúde, tamén xera problemas familiares, sociais, laborais, económicos e psicolóxicos.

O alcoholismo pode ocasionar enfermidades como: cirrosis hepática, pancreatitis crónica, cardiomiopatía alcohólica, trastornos neurológicos, enfermidades mentais, demencia alcohólica, trastornos de ansiedade, trastornos afectivos.

Como se recoñece o alcoholismo?

Cando xa o consumo de alcol deixa de ser algo eventual para converterse nunha necesidade pódese determinar que se sofre de alcoholismo, xa que este comeza afectando a vida cotiá, ademais de que se mantén unha alta tolerancia do alcol, vólvese totalmente dependente das bebidas alcohólicas, non se pode abandonar ou reducir o consumo de alcol, entre outros.

Sinais que evidencian a un alcohólico:

  • Xeran trastornos de obesidade
  • Posúen frecuentes sensacións de mareos e vómitos
  • Fan e din cousas das que se arrepinten logo
  •  Xeran cadros de inmadurez
  • Xeran situacións de conflitos

Síntomas de problemas co alcol:

  • Falta de coordinación
  • Irritabilidad
  • Nauseas pola mañá
  • Pulso tembloroso
  • Tose seca pola mañá

É importante que se coñeces a un alcohólico ou tes un familiar que teña problemas coa bebida, hai que brindarlles apoio, incitalos a que se rehabiliten e facerlles saber que contan cos seus familiares e amigos para solucionar o seu alcoholismo.

Fonte: eldiariony.com


Entrevista a Aquilino Polaino


https://www.ispeech.org

Entrevista a Aquilino Polaino
Es filósofo, psiquiatra, psicólogo, humanista, experto en dinámica familiar, investigador notable, excelente profesor, catedrático de psicopatología, escritor profundo y prolijo y amigo de sus amigos.

¿Qué es para usted el alcoholismo? ¿Cuál sería la esencia del alcoholismo?
─Desde el comienzo del pasado siglo (Jellinek) se considera el alcoholismo como una enfermedad. De hecho, así lo entienden los dos sistemas actuales de clasificación de los trastornos psíquicos. Hay muchas razones para ellos. Baste aquí afirmar la pérdida de la libertad y el autocontrol frente al consumo de alcohol y las numerosas consecuencias biológicas y psicopatológicas –algunas muy graves- como consecuencia de la ingesta excesiva de alcohol.

Todos los que hemos trabajado con alcohólicos nos hemos encontrado en muchas ocasiones con familias destrozadas que acuden a nosotros sin conseguir que acuda la persona que bebe. ¿Qué pasa para que la familia acuda a pedir ayuda y la persona que supuestamente tiene el problema se quite de enmedio?
─Es harto frecuente que el consumidor habitual y excesivo de alcohol no tenga conciencia de su enfermedad, por lo que no lo reconoce. Aunque su familia sufra esas terribles consecuencias, el paciente no admitirá que padece una enfermedad. Cuando sufre un profundo trastorno como consecuencia de la bebida es posible ayudarle a reconocer la enfermedad que padece. Esto ya es un buen predictor de su futuro comportamiento y de cierta aceptación del tratamiento.

¿Considera necesaria la abstinencia inicial para poder tratar a un alcohólico?
─Esta condición es fundamental. En la actualidad disponemos de recursos farmacológicos que facilitan esa “desconexión” con el alcohol, aunque la familia ha de estar vigilante y cuidar que el paciente no “olvide” dejar la medicación.

Usted es médico y psiquiatra, pero ha formado a muchos psicólogos y a muchos otros profesionales. ¿A quién cree que corresponde el peso fundamental en el tratamiento del alcoholismo?
─El tratamiento del alcoholismo debe inicialmente remitirse al psiquiatra, para que haga una evaluación biológica y psicopatológica del paciente. Lo ideal es que se asocie la psicofarmacología y la psicoterapia, especialmente durante el seguimiento, de manera que se eviten las recaídas.

Profesor, actualmente se habla mucho de los problemas del alcohol en los adolescentes. Parece que este es un problema nuevo y sin embargo, recuerdo hace ya bastantes años su participación en unas jornadas de la Universidad de Sevilla sobre las movidas del fin de semana. ¿Qué podría decirnos del alcohol en los adolescentes?.
─El consumo excesivo y brutal de alcohol en algunos adolescentes responde a una amplia constelación de factores: la crisis de la adolescencia, las frustraciones, los conflictos familiares y afectivos, las modas, el comportamiento de los grupos de referencia y pertenencia, etc. En otros casos, el consumo de alcohol encubre otros trastornos psicopatológicos ignorados por el paciente y sus familiares (depresión, timidez, déficit en habilidades sociales, etc.), que es preciso tratar.

Con frecuencia, suelo encontrar en la consulta, muchos hijos de alcohólicos con diversas patologías. Tengo la impresión de que el alcoholismo ha tenido bastante que ver en la génesis de estos problemas aunque habitualmente no se le dé importancia a este hecho. ¿Considera que se debe abordar con estos pacientes de alguna manera el alcoholismo materno o paterno?
─No sólo conviene abordarlo en los hijos, sino también y principalmente en los padres. Los padres, aunque no sean conscientes de ello, constituyen los modelos primordiales a los que sus hijos están expuestos, y a los que imitan aunque no en todo.

Querría terminar con una pregunta bastante compleja, porque parece que hay muchas visiones distintas y que con frecuencia se viven como únicas y universales ¿Cómo considera que debe tratarse a un alcohólico?
─En efecto, no hay enfermedades sino enfermos. Cada paciente es una persona singular e irrepetible, cuya enfermedad –cualquiera que esta sea- se modaliza, vivencia y genera formas de responder y de adaptarse a ella muy diferentes. En este punto no basta con aplicar una receta estándar, sino que el tratamiento ha de ser siempre personalizado, es decir, que ha de diseñarse en función de la singularidad de la persona que lo padece y sus circunstancias.

Fuente: Reflexiones sobre el alcoholismo.


¿ Que é o alcoholismo ?


iSpeech

Escrito por Dra. Vanesa Fernández López, Psicóloga, especialista en emocións
Revisado por Dr. Pablo Rivas, Especialista en medicina interna

¿Que é o alcoholismo?

O alcoholismo (ou dependencia alcohólica) é un dos principais motivos de consulta de saúde mental, e caracterízase por un consumo excesivo de alcol durante un tempo prolongado, que supón dependencia do mesmo.

Considérase un grave prexuízo para a saúde, que aumenta o risco de morte como consecuencia de enfermidades no fígado, cancro, depresión, accidentes, etcétera.

Con todo, moitos alcohólicos non recoñecen o seu problema e, por tanto, nunca buscan axuda para resolvelo, mentres que noutros casos a verdadeira razón pola que solicitan asistencia (o abuso do alcol) aparece enmascarada polos efectos do alcoholismo sobre o estado físico e psicolóxico do paciente, que a esas alturas da adicción xa resultan evidentes.

O tratamento do alcoholismo require dunha intervención multidisciplinar de diversos profesionais que atendan os aspectos físicos e psíquicos da dependencia, así como as diversas patoloxías asociadas.

Consecuencias do alcoholismo

Podemos clasificar as consecuencias do alcoholismo polos seus efectos:

Físicos: cancro, enfermidades no fígado, cefaleas, diabetes, gastritis, problemas cardiovasculares, insomnio, pancreatitis, apoplejía (é dicir, un infarto ou unha hemorraxia cerebral), deficiencias nutricionais, dexeneración cerebral, disfunción eréctil…
Psicolóxicos: depresión, ansiedade, ira, celotipia (imposibilidade de controlar os celos), epilepsia, psicose, síndrome de Korsakoff, demencia alcohólica…
Sociais: desestruturación familiar, problemas laborais, problemas económicos, accidentes, malos tratos…

Factores de risco do alcoholismo

Existen unha serie de factores de risco que inflúen para que unha persoa desenvolva unha adicción ao alcol. Os máis importantes son:

A herdanza

Os estudos indican que as persoas que viviron cun familiar alcohólico teñen máis probabilidades de desenvolver eles mesmos esta adicción. Aínda que ata agora este dato apoiábase nas teorías de aprendizaxe/educación, os últimos estudos parecen apuntar máis á hipótese xenética, que sostén que a presenza de certos xenes aumentaría a predisposición dun individuo para desenvolver condutas adictivas como o alcoholismo.

Os factores psicolóxicos

As emocións negativas como a ansiedade, a tristeza, a soidade, a baixa autoestima ou a ira moitas veces atópanse na orixe e mantemento desta enfermidade, xa que o paciente utiliza o alcol para fuxir delas. O consumo de alcol proporciona ao paciente unha sensación pracenteira que debería conseguir realizando actividades da súa agrado, como ler un libro ou ver unha película, gozar da compañía de familiares e amigos, practicar a súa afección favorita… No outro extremo están aquelas persoas que empregan o alcol con frecuencia para acompañar as emocións positivas (como celebracións, reunións con amigos, saír de festa, etcétera). A tolerancia social ante o consumo excesivo de alcol nestas situacións reforza estes comportamentos inadecuados e, a longo prazo, o “bebedor ocasional” corre un risco importante de converterse nun alcohólico.

As relacións sociais e o consumo de alcol

As malas relacións coa parella ou a familia, os problemas económicos, a presión dos amigos para que beba, etcétera, poden actuar tamén como precipitantes ou mantedores da dependencia alcohólica. Neste sentido, algunhas persoas tamén comezan o seu patrón de consumo para superar os problemas que teñen ao relacionarse cos demais, como a timidez ou a falta de habilidades sociais (por exemplo, beben para desinhibirse ou para sentirse máis simpáticos á hora de coñecer a unha persoa ou integrarse nun novo grupo), así como para enfrontarse a alguén a quen non saben como expresar algo que lles molesta.

Síntomas do alcoholismo

O alcoholismo é unha dependencia ou adicción física a unha substancia, neste caso o alcol, e para determinar que unha persoa é alcohólica debe presentar algún dos seguintes síntomas de forma continuada durante un tempo:

Desexo intenso de beber alcol.
Falta de control sobre o consumo de alcol, referido tanto á necesidade de empezar a beber, como á incapacidade para suspender ou reducir este consumo.
Bebe cando está só, e trata de ocultar a súa conduta ás persoas da súa contorna.
Síndrome de abstinencia cando non se consome, que se caracteriza por un malestar físico intenso que o paciente tenta aliviar bebendo.
Tolerancia. Isto implica que o individuo necesita consumir maior cantidade de alcol para lograr os mesmos efectos.
Lapsus ou lagoas na memoria.
Interferencia na vida cotiá: por exemplo aparece un abandono progresivo doutras fontes de pracer, descóidase o aspecto persoal, diminúe o rendemento laboral ou académico, ou se emprega moito tempo para conseguir alcol ou recuperarse dos seus efectos.
O consumo de alcol persiste con independencia das súas consecuencias físicas (como o dano hepático ou a desnutrición), psicolóxicas (depresión, ansiedade), da deterioración cognitiva, ou das repercusións que teña sobre a actividade laboral, as relacións familiares e sociais, etcétera.

Diagnóstico do alcoholismo

As primeiras manifestacións do alcoholismo son as respostas físicas que aparecen durante a abstinencia (tremores, sudoración, dor de cabeza, náuseas, ansiedade ou aumento da frecuencia cardíaca e da presión sanguínea). Estes síntomas acompáñanse por un forte desexo de consumir máis alcol. Con todo, non é frecuente que un alcohólico recoñeza nun primeiro momento que ten un problema co alcol. Este feito dificulta enormemente o diagnóstico médico, mentres que o alcohólico continúa bebendo e desenvolvendo unha maior tolerancia ao alcol.

Desde o punto de vista analítico existen algúns indicadores en sangue que permiten ao médico saber se existe un consumo excesivo e habitual de alcol. Concretamente, o volume dos glóbulos vermellos ou hematíes aumenta considerablemente ( VCM) presentando cifras por encima de 94-95, e mesmo por encima de 100. Ademais, o gamma glutamil transpeptidasa ( GGT) adoita elevarse nesta situación, mesmo coas transaminasas normais.

A determinación de etanol en sangue non é moi útil dado que tan só indica a presenza desta substancia en sangue no momento da extracción, e pode detectarse non só en consumos crónicos, senón en intoxicacións agudas ou en consumos esporádicos. Estímase que máis de 60 gramos de etanol ao día para o home e máis de 40 g de etanol diario para a muller son cifras a partir das cales se entra en risco de dano visceral no consumo crónico de alcol (unha cervexa ou un viño son 10 gramos).

A avaliación psicolóxica será fundamental, xunto ao diagnóstico médico dos síntomas mencionados, para valorar o grao e o patrón de consumo de alcol do paciente (uso, abuso, dependencia). O médico interrogará ao paciente, ou a un familiar no caso de que o afectado non queira ou non poida responder as preguntas, sobre os seus hábitos en relación ao consumo de alcol. Tamén se realiza un exame físico, e probas para detectar os problemas físicos ou patoloxías que puidese desenvolver a consecuencia do abuso de alcol.

É frecuente a presenza de telangiectasias na cara (pequenos capilares avermellados) e aumento do tamaño das glándulas parótidas.

Consumo de alcol e hepatite

O consumo de alcol continuado desestabiliza a función hepática, xa que o fígado vese sometido a un sobreesfuerzo para eliminar esta substancia, e as súas células altéranse ou se destrúen, provocando inflamación, e mesmo unha fibrosis que pode degenerar en cirrosis.

Algunhas persoas presentan bastante tolerancia ao alcol, polo que poden estar a consumir unha cantidade desta substancia que resulta daniña para o organismo sen chegar a emborracharse. Esta tolerancia proporciónalles unha falsa sensación de seguridade e incapacítalles para percibir as molestias físicas asociadas a unha inxesta excesiva de alcol, que en realidade actúan como sinais de alarma que envía o organismo ante unha potencial situación de perigo.

Hepatite alcohólica: síntomas, complicacións e tratamento

Alcol e hepatite son unha combinación perigosa, e é que, o abuso destas bebidas pode orixinar unha hepatite alcohólica, que xeralmente se manifesta tras unha tempada na que o afectado inxeriu unha cantidade de alcol superior á habitual. Os síntomas máis frecuentes nestes casos son: fatiga, apatía, inapetencia, ictericia, perda de peso, febre, e dor na zona superior dereita do abdome. Se se trata dunha hepatite alcohólica grave o paciente pode presentar ademais ascitis (líquido na cavidade abdominal), signos de malnutrición e encefalopatía hepática (alteración da función cerebral que se produce cando o fígado non pode eliminar substancias tóxicas adecuadamente e estas acumúlanse no sangue).

Cando a enfermidade hepática foi causada polo alcol a medida inicial e máis efectiva é a supresión do seu consumo de forma inmediata. Unha alimentación equilibrada é tamén moi importante para a recuperación do paciente, que pode requirir suplementos nutric ionales en determinados casos. No caso de que o enfermo reteña líquidos será necesario que suprima o sal da dieta e tome diuréticos, sempre baixo consello médico.

Nas persoas que padecen hepatites C crónica o dano hepático agrávase e acelera no caso de que consuman alcol, ademais de aumentar o risco de desenvolver cirrosis, que é un proceso irreversible que se pode deter ou retardar se se suprime o alcol, pero que unha vez establecido impide que o fígado recupere a normalidade, e pode desembocar en cadros graves como unha insuficiencia hepática severa ou un cancro. Por tanto, é imprescindible que os pacientes con hepatites C eliminen completamente o alcol da súa dieta.

Tratamento do alcoholismo

Debido a que o alcoholismo é unha enfermidade multicausal, o seu tratamento debe seguir un enfoque multidisciplinar no que se integre o traballo de varios profesionais especializados na adicción ao alcol. Os tratamentos actuais para alcohólicos non inciden sobre a dependencia, senón sobre o consumo e a decisión de consumir.

Hai varias fases no tratamento do alcoholismo e a primeira estriba no recoñecemento da adicción por parte do paciente. Cando este deixa de beber manifesta a síndrome de abstinencia, que debe ser tratado adecuadamente e que, dependendo do grao de dependencia, pode facer necesario o ingreso hospitalario do paciente. Esta fase coñécese como desintoxicación. Na última etapa do tratamento, a deshabituación, o obxectivo é que o paciente permaneza abstemio durante o resto da súa vida.

Todo o proceso terapéutico baséase en intervencións psicoterapéuticas, psicofarmacológicas e psicosociais, que inclúen: terapia individual ou de grupo, programa de prevención de recaídas, farmacoterapia, psicoterapia familiar ou de parella, coordinación con grupos de autoaxuda, seguimento desde atención primaria, atención especializada, servizos sociais, e unidades de internamento xerais, e específicas para a dependencia ( UDA).

Os tratamentos conductuales baséanse en que a dependencia alcohólica é unha conduta adquirida, consecuencia directa dunha serie de factores que motivaron o inicio do consumo de alcol, que en moitos casos tamén están relacionados coa permanencia do hábito. Por tanto, o seu obxectivo é modificar esta conduta actuando sobre o individuo, coa colaboración de familiares e amigos. A influencia das redes sociais de apoio do paciente terá un papel crucial na rehabilitación do alcoholismo.

Prevención do alcoholismo

A prevención do alcoholismo debe iniciarse na adolescencia ou mesmo antes. A recomendación é non beber nada de alcol antes da idade adulta. Para fomentar a abstención alcohólica é fundamental a actitude da familia do menor; así, hai pais que non queren que os seus fillos beban pero consomen bebidas alcohólicas con frecuencia en presenza dos seus fillos, ou fan comentarios sobre “canto bebían de mozos”. Esta conduta prol-alcol pode facer que o mozo considere que o consumo de alcol é algo normal e desexable nalgunhas ocasións (por exemplo cando se está con amigos).

En segundo lugar, é preciso informar o adolescente sobre as consecuencias reais do alcol. Afortunadamente cada vez son máis os mozos que coñecen os efectos do alcol e as graves consecuencias que pode ter sobre a súa saúde e a súa calidade de vida, pero se non se acompaña de medidas efectivas de prevención, a información non é suficiente.

Por iso, un terceiro alicerce fundamental para evitar a adicción, será dotar ao adolescente das estratexias necesarias para eliminar os factores de risco que lle poden inducir a consumir alcol, como mellorar a súa autoestima e as súas habilidades sociais. Neste sentido, será fundamental tamén axudar ao mozo para soportar a presión do grupo e mostrarlle formas alternativas de diversión.

Nesta liña, a FAD (Prevención de Axuda Contra a Drogadicción) desenvolveu un programa de prevención do alcoholismo desde o ámbito familiar. Os seus obxectivos son desenvolver unha visión adecuada do uso e abuso do alcol, e proporcionar estratexias de intervención que axuden aos pais para previr o consumo de alcol no ámbito familiar.



iSpeech.org

Os que sufrimos a enfermidade do alcoholismo tentamos saír centos de veces, pero sempre volvemos á senda do alcol.
¿ Entón por que nos resulta tan difícil saír do alcoholismo ?
O alcol reacciona de forma diferente no corpo dun alcohólico, no fígado transfórmase de forma diferente.
As membranas do cerebro dilátanse e necesitan alcol, se se suprime notamos un gran malestar. Hai unha substancia que os alcohólicos non eliminamos que se combina coa dopamina no cerebro e produce a THIQ, e esta únese a un receptor opiáceo.
Isto ocorre na zona onde unha neurona transmite unha mensaxe a outra, e esta queda connosco para sempre irremediablemente.
Isto só sucede nos cerebros dos alcohólicos e non no resto dos bebedores de alcol. Por iso é polo que uns poden beber normalmente e nós non.
A THIQ ( Tetrahidroisoquinol ), é unha substancia 100 veces máis adictiva que a morfina.
Por eso cando deixamos de beber alcol experimentamos unha ansiedade contínua a seguir bebendo e entramos en depresión.
O alcoholismo é unha historia interminable, ben se estás en activo ou se estás en recuperación. Se estás en activo bebes para “esquecer” o que fixeches onte, o altercado que ocasionaches, o accidente que tiveches, o teu forcejeo coa túa muller, co teu pai, co teu amigo….,e mañá beberás polo que fixeches ou aínda vas facer hoxe.
Algúns din que o alcoholismo tamén é unha historia interminable se estás en recuperación, pero vives máis e mellor.
Como xa sabemos, o alcoholismo é unha enfermidade física e mental, e si, é posible que despois dun tempo non teñas dependencia física, pero sempre quedará a psíquica.
É posible que non o saibas, pero a decisión de tomarche esa copa xa a tomaches con anterioridade, e non me refiro a unha hora antes, quizais días, é dicir, estiveches  “facendo a cama”.
No alcoholismo o mesmo que nos produce a síndrome de abstinencia é o que non nos deixa parar de beber e fainos beber compulsivamente. É esa substancia adictiva que está na membrana do cerebro alcohólico e que queda para sempre, a THIQ.
Só cando admites que es impotente ante o alcol e que a túa vida é un auténtico desastre, estás listo para iniciar o camiño da recuperación.

Fonte: salirdelalcohol G+


Traducir a…

Visitas

contador de visitas

Sígueme no Twiter

A %d blogueros les gusta esto: